ഒരു പാവം ബോറന്‍റെ ചില അറുബോറന്‍ ചിന്തകള്‍...,...
ചിരിക്കണോ കരയണോ അഭിപ്രായം പറയണോ ആക്ഷേപിക്കണോ എന്നൊക്കെ വായിക്കുന്ന ബോറന്/ബോറത്തിക്ക് തീരുമാനിക്കാം...

Sunday, April 05, 2015

ബി.ടെക്കുകാരന്‍റെ വിഷമം ബി.ടെക്കുകാരനേ മനസ്സിലാവൂ എന്‍റെ പുണ്യാളാ... :-)

'ഒരു വടക്കന്‍ സെല്‍ഫി' കണ്ടതിനു ശേഷം ഞാന്‍ എന്‍റെ ബന്ധുമിത്രാദികളില്‍ നിന്നും ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ നേരിട്ട ചോദ്യം ഇതാണ് : "വന്നു വന്ന് ബാങ്കിലെ ഒരു form fill ചെയ്യാന്‍ പോലും അറിയാത്തവരാണോ ബി.ടെക്കുകാര്‍???". ഇതിനു ഞാന്‍ മറുപടി നല്‍കിയത് മൂന്ന് ബാങ്ക് അക്കൌണ്ടുകള്‍ handle ചെയ്യുന്ന ആളാണ്‌ ഞാന്‍ എന്നാണ്.ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എനിക്ക് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പുണ്ടായ ഒരു അനുഭവം ഞാന്‍ പങ്കു വെക്കാം.
ബി.ടെക്കിന് പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് എന്തോ ടെസ്റ്റിന് apply ചെയ്യാന്‍ ഒരു D.D എടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ബാങ്കിലെത്തി. ആലുവ S.B.I ബാങ്കില്‍ നിന്നാണ് D.D എടുക്കുന്നത്‌. ആ സമയത്ത് എനിക്ക് ബാങ്ക് അക്കൌണ്ട് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ ബാങ്കിങ്ങിലെ പദങ്ങള്‍ എനിക്കത്ര പരിചിതമല്ല.ഓരോ വരിയും വളരെ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചും സംശയിച്ചും ആണ് ഞാന്‍ ഫില്‍ ചെയ്യുന്നത്. അവിടിരിക്കുന്ന തട്ടമിട്ട ക്ലാര്‍ക്കിനോട് ഒരുപാട് തവണ ഞാന്‍ സംശയം ചോദിച്ചു. ആ സമയത്ത് ബാങ്കില്‍ നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവര്‍ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ, വളരെ വ്യക്തമായി എന്‍റെ ഓരോ സംശയങ്ങള്‍ക്കും മറുപടി നല്‍കി. ഞാനാകട്ടെ പുതിയ പുതിയ സംശയങ്ങളുമായി അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒടുവില്‍ ഒരു വിധത്തില്‍ ഞാന്‍ ഫോം ഫില്‍ ചെയ്തു തീര്‍ത്തു. നേരത്തെ പറഞ്ഞ ക്ലാര്‍ക്കിന്‍റെ അടുത്ത് തന്നെ D.D. എടുക്കാന്‍ ചെന്നു. form check ചെയ്യുന്നതിനിടെ എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവര്‍ എന്നോടൊരു ചോദ്യം : "ഇയാള് ബി.ടെക്ക്. ആണല്ലേ?"
ഞാന്‍ ആകെ അന്തം വിട്ടു. എന്‍റെ പേരോ നാളോ ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ എന്‍റെ qualification അവര്‍ ഇങ്ങോട്ട് ചോദിക്കുന്നു. മുഖത്തുള്ള അന്ധാളിപ്പ് മറച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു: "എങ്ങനെ മനസ്സിലായി?"
അവര്‍ ആക്കിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അല്ല, ബി.ടെക്കുകാര്‍ക്ക് മാത്രേ ഇത്രേം സംശയം ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ...!!!"
ഞാന്‍ ആകെ ഇളിഭ്യനായി. ശേ, ആകെ നാണം കേട്ടല്ലോ. എന്നാലും ആ ക്ലാര്‍ക്ക് ആളൊരു ഫീകരി തന്നെ. ഒരു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് നേരത്തെ പരിചയം കൊണ്ട് എന്‍റെ degree ഏതാണെന്ന് കണ്ടു പിടിച്ചല്ലോ. കഥ അവിടെ തീര്‍ന്നില്ല. D.D. തരാന്‍ നേരത്ത് അവര്‍ ഒരു കാര്യം കൂടി പറഞ്ഞു. അതാണ്‌ ഒടുക്കത്തെ ട്വിസ്റ്റ്. അവരും ഒരു ബി.ടെക്കുകാരി ആയിരുന്നു. അല്ലെങ്കിലും ഒരു ബി.ടെക്കുകാരന്‍റെ വിഷമം വേറൊരു ബി.ടെക്കുകാരനല്ലേ കൃത്യമായി മനസ്സിലാകൂ. ജോലി കിട്ടി കുറച്ചു നാള് കഴിയുന്നത് വരെ വളരെ സംശയിച്ചാണത്രേ അവരും ഇങ്ങനുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ deal ചെയ്തിരുന്നത്. പയ്യെ പയ്യെ ഇങ്ങനുള്ള കാര്യങ്ങളില്‍ വൈദഗ്ദ്ധ്യം നേടിയെന്ന്‍ മാത്രം. ഒരു വിടര്‍ന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ അവരത് പറയുമ്പോള്‍ എന്‍റെ ചമ്മല്‍ നല്ലൊരു ചിരിക്ക് വഴിമാറി..!!!

Friday, April 03, 2015

'ആരാധന'

സ്നേഹമാം ദൈവമേ,
ഹൃദയമാം കോവിലില്‍,
ദേഹത്തിന്‍ ദാഹമായ്
ആരാധന...ആരാധന...

നിബിഡമാം വനമിതില്‍,
ഒഴുകിടും പുഴയിതില്‍,
ആശയായ് പായ്മരം,
പ്രാര്‍ത്ഥന എന്‍ തുണ...

കരയെ തേടി അലയും ദേഹം,
ഉയിരും നിനക്കായ്‌ ഉരുകുന്നു...
വീണ മീട്ടും വിരല്‍പോലെ
നിന്‍സ്പര്‍ശനം സംഗീതാത്മകം...

സുക്കര്‍ബര്‍ഗണ്ണനൊരു തുറന്ന കത്ത്...

എത്രയും ബഹുമാനപെട്ട മോന്തപുസ്തക മൊയലാളി സുക്കര്‍ബര്‍ഗ് മാമന്‍ അറിയുവാന്‍ വേണ്ടി ഒരു പാവം ഓണ്‍ലൈന്‍ വിപ്ലവകാരി എഴുതുന്നത്‌.

എന്‍റെ പൊന്നു ചേട്ടാ, എന്നെ ഇങ്ങനെ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്തിട്ട് ഒരു കാര്യവും ഇല്ല. നിങ്ങള്‍ എന്‍റെ People YOU may know ലിസ്റ്റില്‍ സുന്ദരികളായ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ അക്കൗണ്ട്‌ കാണിക്കുന്നത് നിറുത്തിയാല്‍ അല്ലാതെ ഞാന്‍ നന്നാവൂല. അല്ലതെ മുപ്പതു ദിവസത്തേക്ക് ചുമ്മാ ബ്ലോക്കിയാല്‍ അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ പിന്നേം റിക്വസ്റ്റ് അയക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ ചേട്ടന്‍ ഒരു പണി ചെയ്യ് എന്‍റെ റിക്വസ്റ്റ് സ്വീകരിക്കാത്തവരെ ഒക്കെ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്യ്. ഇങ്ങനെ നിങ്ങള്‍ ഇനിയും വീണ്ടും വീണ്ടും റിക്വസ്റ്റ് ബ്ലോക്കാന്‍ ആണ് ഉദ്ദേശം എങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഈ പരിപാടി ഇവിടെ വച്ച് നിര്‍ത്തും. പിന്നെ നിങ്ങള്‍ ശ്രീകൃഷ്ണപുരത്തൂടെ പഴയ കുപ്പിയും പാട്ടയും പെറുക്കാന്‍ വരേണ്ടി വരും. എന്തിനാ മൊയലാളി വെറുതെ പ്രശനം ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ഒരു പാലം ഇട്ടാല്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഒക്കെ വേണ്ടേ???

എന്ന് സ്വന്തം,
സനീഷ് പുത്തൂരത്ത്,
ഓണ്‍ലൈന്‍ വിപ്ലവകാരി,
ഒപ്പ്: http://saneeshputhurath.blogspot.in

തിരശ്ശീലയില്‍ : Take 5 - പഴയ ട്രാക്കില്‍ 'എന്നും എപ്പോഴും'

ഏറെക്കാലത്തിനു ശേഷം ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടറിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറി കാണേണ്ടി വന്ന സിനിമാനുഭവം ആണ് 'എന്നും എപ്പോഴും' എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചത്‌. ഫീല്‍ ഗുഡ് സിനിമകളുടെ അപ്പോസ്തലന്‍ എന്ന സ്ഥാനത്തിന് ഇളക്കം തട്ടാതെ, സുരക്ഷിതമായ പഴയ ട്രാക്കിലൂടെ തന്നെ വണ്ടി ഓടിച്ചുകൊണ്ട് ഈ വിഷുക്കാലം സ്വന്തമാക്കുകയാണ് സത്യന്‍ അന്തിക്കാട്‌.
പഴയ നടന്‍ 'ഡിസ്ക്കോ' രവീന്ദ്രന്‍റെ കഥയ്ക്കോ എഴുത്തില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ രഞ്ജന്‍ പ്രമോദിന്‍റെ തിരക്കഥയ്ക്കോ പ്രത്യേകിച്ച് പുതുമയൊന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ല. സാധാരണ അന്തിക്കാട് ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ചായാഗ്രഹണം നീല്‍ ഡി കുഞ്ഞയെ എല്പ്പിച്ചതും കഥാപശ്ചാത്തലം ഗ്രാമങ്ങളില്‍ നിന്നും നഗരത്തിലേക്ക് പറിച്ചു നട്ടതും അധികം മൈലേജ് ഒന്നും സിനിമക്ക് നല്കുന്നില്ല. വിനീത്.എന്‍.പിള്ള (മോഹന്‍ലാല്‍) എന്ന അലസനായ ജേണലിസ്റ്റ്, ഒരു കുഞ്ഞുമായി ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്ന അഡ്വ: ദീപയുടെ അഭിമുഖത്തിന് ശ്രമിക്കുന്നതും അവരുടെ സ്വകാര്യജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു ചെല്ലുന്നതും ആണ് കഥാഗതി. എന്തു കൊണ്ട് താന്‍ 'എന്നും എപ്പോഴും' പ്രേക്ഷകരുടെ ഇടയില്‍ താരരാജാവായി തുടരുന്നു എന്ന് അയത്ന ലളിതമായ അഭിനയത്തിലൂടെ മോഹന്‍ലാല്‍ എന്ന പ്രതിഭ കാണിച്ചു തരുന്നു. ഡബ്ബിങ്ങിലെ പിഴവുകളും അഭിനയത്തില്‍ അവിടവിടെയായി നിഴലിക്കുന്ന കൃത്രിമത്വവും ഒഴിച്ചു നിര്‍ത്തിയാല്‍ മഞ്ജു വാര്യരും സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട രീതിയില്‍ പ്രകടനം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. ലെന, ഇന്നസെന്‍റ് തുടങ്ങി സ്ക്രീനില്‍ തെളിയുന്ന എല്ലാവരും നല്ല രീതിയില്‍ തങ്ങളുടെ കഥാപാത്രങ്ങളെ ഭംഗിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. മോഹന്‍ലാലിന്‍റെ സന്തതസഹചാരികളായ ജേക്കബ് ഗ്രിഗറി, മിനോണ്‍ എന്നിവരുടെ പ്രകടനം എടുത്ത് പറയേണ്ടതാണ്. ഹാസ്യരംഗങ്ങളിലെ ടൈമിംഗ് ഒരുപാട് കയ്യടി നേടുന്നുണ്ട്. മോഹന്‍ലാല്‍-മഞ്ജു വാര്യര്‍-സത്യന്‍ അന്തിക്കാട്-രഞ്ജന്‍ പ്രമോദ് കൂട്ടുകെട്ടിന്‍റെ സിനിമ എന്ന രീതിയില്‍ പൂര്‍ണമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ തൃപ്തി നല്‍കില്ലെങ്കിലും കുറഞ്ഞ പക്ഷം മോഹന്‍ലാലിന്‍റെ രസികന്‍ ഭാവങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി കുടുംബസമേതം ഒന്നിച്ചിരുന്നു കണ്ടു കയ്യടിക്കാവുന്ന ഒരു ചിത്രം തന്നെ ആണ് 'എന്നും എപ്പോഴും'.

Theatre : Priya, Palakkad
Status : 60%
Show : Holiday, Matinee
Rating : 7.5/10

Thursday, April 02, 2015

തിരശ്ശീലയില്‍ : Take 4 - ഒരു കിടുക്കന്‍ സെല്‍ഫി

തൊണ്ണൂറുകളുടെ തുടക്കത്തില്‍ തൊഴില്‍രഹിതരുടെ കഥ നര്‍മത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് തിരക്കഥ ഒരുക്കിയ ശ്രീനിവാസന്‍ ടച്ച്‌ മകന്‍ ആവാഹിക്കുന്ന കാഴ്ച ആണ് ഈ വിഷുക്കാലത്തെ എന്‍റെ ആദ്യതിരശ്ശീലാനുഭവം. ഒരു മേമ്പൊടിക്ക് വേണ്ടി ആയിരുന്നു ശ്രീനിവാസന്‍ തൊഴില്‍രഹിത യുവത്വത്തെ ഉപയോഗിച്ചതെങ്കില്‍ വിനീ
ത് ശ്രീനിവാസന്‍ മലര്‍വാടി ആര്‍ട്സ് ക്ലബ്ബ്, തട്ടത്തിന്‍ മറയത്ത് തുടങ്ങി 'ഒരു വടക്കന്‍ സെല്‍ഫി' വരെ കഥപറച്ചിലില്‍ മുഖ്യമായും ഉപയോഗിച്ചത് ഈ വിഭാഗത്തെ ആണ്. അത്രയൊന്നും കെട്ടുറപ്പില്ലാത്ത കഥ വളരെ തന്ത്രപരമായ തിരക്കഥാ രചനയിലൂടെ മറികടക്കുന്ന മികവ് ഇവിടെയും ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെട്ടു. അത് ഒരു തുടക്കക്കാരന്‍റെ പതര്‍ച്ചകള്‍ ഏതുമില്ലാതെ, കയ്യടക്കത്തോടെ സംവിധാനം ചെയ്യുന്നതില്‍ പുതുമുഖസംവിധായകന്‍ പ്രജിത്ത് വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നിസംശയം പറയാം. ജോമോന്‍റെ ചായാഗ്രഹണവും രഞ്ജന്‍ എബ്രഹാമിന്‍റെ എഡിറ്റിങ്ങും മികവ് പുലര്‍ത്തി. ഷാന്‍ റഹ്മാന്‍റെ കൈകളില്‍ സംഗീത-പശ്ചാത്തലസംഗീത വിഭാഗം ഭദ്രമായിരുന്നു. പക്ഷെ, ഗാനങ്ങള്‍ പലതും അസ്ഥാനത്ത് കയറി വന്നില്ലേ എന്നൊരു സംശയം ബാക്കി. അഭിനേതാക്കളില്‍ അജു വര്‍ഗീസും വിജയരാഘവനും കയ്യടി നേടി മുന്നേറി. ഹസ്യരംഗങ്ങളില്‍ തന്‍റേതായ കയ്യൊപ്പ് ഈ ചിത്രത്തിലും അജു പതിപ്പിക്കുന്നു. നിവിന്‍ പോളി തന്‍റെ സേഫ് സോണ്‍ വിട്ടു പുറത്തു പോകാത്ത കഥാപാത്രങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് അത് വൃത്തിയായി അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു വിജയ ചിത്രം കൂടി തന്‍റെ ബാലന്‍സ് ഷീറ്റില്‍ കയറ്റുന്നു. വിനീത് ശ്രീനിവാസന്‍ അഭിനയത്തിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ മുന്‍കാല ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും ഏറെ മുന്നോട്ടു പോയതും പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ക്ലൈമാക്സിനോടടുപ്പിച്ചുള്ള രംഗങ്ങളില്‍ ഒരല്‍പം പുറകോട്ടു പോയതൊഴിച്ചാല്‍ പുതുമുഖ നായിക മഞ്ജിമയും ഭേദപ്പെട്ട പ്രകടനം കാഴ്ച വെച്ചു. നര്‍മരംഗങ്ങള്‍ കയ്യടക്കിയ ആദ്യ പകുതിയും കഥാഗതിയിലേക്ക് ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന രണ്ടാം പകുതിയും എന്ന് ചിത്രത്തെ വേര്‍തിരിക്കാം. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചില സന്ദേശങ്ങള്‍ കൈമാറിക്കൊണ്ടാണ് സിനിമ അവസാനിക്കുന്നത്. ചുരുക്കത്തില്‍, ഉള്ളു തുറന്നു ചിരിക്കാന്‍ ഒരുപാട് ഇടനല്‍കുന്ന ഒരു കിടുക്കന്‍ സെല്‍ഫി തന്നെ ആണ് വിനീത് ശ്രീനിവാസനും സുഹൃത്തുക്കളും നമുക്ക് നല്‍കുന്നത്.

Theatre : Vettu Road Harisree, Trivandrum
Status : 30%
Show : Working Day, Matinee
Rating : 7/10

Friday, March 13, 2015

കേരളാ ബഡ്ജറ്റ്-ഒരു ഒറ്റവരി അവലോകനം

അടി, ഇടി, വെടി, കുത്ത്, കടി, അവസാനം ഒരു ലഡ്ഡുവും!!!
അതായിരുന്നു 2015ലെ അവതരിപ്പിച്ച അല്ലെങ്കില്‍ അവതരിപ്പിച്ചു എന്നവകാശപ്പെടുന്ന കേരള ബഡ്ജറ്റ്!!!

[കടപ്പാട്: കലപില]

Tuesday, March 10, 2015

എന്‍റെ ഗുരുവായൂരപ്പാ...!!!

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പുള്ള ഒരു ചിങ്ങമാസത്തിലെ പൂരാടം. മലബാറിലെ, കുറച്ചൂടെ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാല്‍ കോഴിക്കോട്ടെ ഒരു കോളേജിലെ ഓണാഘോഷത്തിന്‍റെ ഭാഗമായി എഴുത്തുകാരുടെ ഒരു ചെറിയ ഒത്തുകൂടല്‍., അല്ലറ ചില്ലറ ജീവകാരുണ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ തുടങ്ങിവക്കേണ്ടതുള്‍പ്പെടെ ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഒരു സുഹൃത്ത് ഇങ്ങനൊരു സംഭവം നടക്കുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. ഞാനും ചെന്ന്, ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും നാളെ ഇവരില്‍ ചിലരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉപകരിച്ചാലോ..!!!

അങ്ങനെ കാഴ്ചക്കാരില്‍ ഒരാളായി ഞാനും. കോഴിക്കോട് നഗരത്തിന്‍റെ വികസനം മുതല്‍ ആഗോള സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം വരെ ഒരു മാതിരി പെട്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അവിടെ കൂടി നിന്നവര്‍ക്ക് അഭിപ്രായം ഉണ്ടായിരുന്നു, വീക്ഷണവും വിചാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. "എനിക്ക് വ്യക്തമായ ധാരണയില്ല" എന്ന നിഷ്പക്ഷതയെക്കാള്‍ "എന്‍റെ അഭിപ്രായം" എന്ന ദൃഡത ആണ് അവിടെ കൂടി നിന്നവരുടെ ഭാഷണങ്ങളില്‍ തെളിഞ്ഞു കത്തിയത്. അവിടെ വന്നവരില്‍ ഭൂരിഭാഗം പേരും അന്ന് രാത്രി കോഴിക്കോടിന്‍റെ തണുപ്പും ചൂടും ചൂരും ചന്തവും അറിഞ്ഞ് ഈ നഗരത്തിന്‍റെ ആഥിതേയത്വം സ്വീകരിച്ച് ഇവിടെ രാവുറങ്ങി പിറ്റേന്ന് പുലര്‍ന്ന്‍ മാത്രം നഗരത്തോട് വിട പറയാന്‍ തീരുമാനിച്ചവര്‍., ഒരാളൊഴികെ. ഒരു പാവം കോളേജ് അദ്ധ്യാപകന്‍., പേര് ചിലരെങ്കിലും അറിയുന്നതാകയാല്‍ പറയാന്‍ നിര്‍വാഹമില്ല. കാര്യം കോളേജ് അദ്ധ്യാപകന്‍ ഒക്കെ ആണെങ്കിലും നമ്മള്‍ വിചാരിക്കുന്നത്ര പ്രായം ഒന്നും ഇല്ല. ഭാര്യ ആദ്യപ്രസവത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുന്നു. അത് കൊണ്ടാകണം ആള് ഇടയ്ക്കിടെ വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ഒന്ന് ഗുരുവായൂര് പോകണം. രാവിലെ നേരത്തെ തൊഴുത് തിരിച്ചു വീട്ടിലും എത്തണം. ടി.വി.യില്‍ സ്റ്റാര്‍ സിങ്ങര്‍ തുടങ്ങേണ്ട സമയം ആയിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും ഇവിടെ ചര്‍ച്ചകളുടെ എലിമിനേഷന്‍ ഇനിയും തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. എനിക്കും മടുത്തു തുടങ്ങി. അങ്ങ് അമേരിക്കയില്‍ ഒബാമ എന്തെങ്കിലും കാട്ടിക്കൂട്ടണതിന് ഇവിടെ മൈക്കിന്‍റെ മുന്നില്‍ കിടന്ന് തൊണ്ട പൊട്ടിചിട്ടെന്ത് കാര്യം എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ തോന്നി. ചില സമയത്ത് നമ്മുടെ സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ പ്രസംഗം ചില രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ മൈതാനപ്രസംഗത്തെക്കാള്‍ കഷ്ടം ആണ്...!!! ഞാന്‍ പ്രസംഗിച്ചു കഴിഞ്ഞാലും ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും ഇങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകാം, എന്താ ചെയ്യാ, സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മര്‍ദം. എന്തായാലും ഞാനും സുഹൃത്തും അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. സുഹൃത്തും ഞാനും രണ്ടു വഴിക്കാണ്. എനിക്ക് തൃശ്ശൂര് പോയിട്ട് ചില ചുറ്റിക്കളികള്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ സുഹൃത്തിനോട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞു. അവനാണേല്‍ മുക്കം ഭാഗത്തേക്കാണ് പോകേണ്ടത്. അപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞ മാഷ്‌ ഒരു വണ്ടി കാത്തുനില്‍ക്കുന്ന കണ്ടത്. മൂപ്പര് ഗുരുവായൂര് പോവാണ് എന്നും ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡ്‌ വരെ ഒന്നിച്ചു വണ്ടിയില്‍ പോകാം എന്നും പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് ഭാര്യയുടെ ഗര്‍ഭം ഉള്‍പ്പെടെ ഉള്ള സകലമാന വിശേഷങ്ങളും പറഞ്ഞു. വണ്ടി വന്നു, കേറി അവിടെ എത്തുന്ന വരെ അദ്ദേഹം ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. എന്തിനെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചാലും വായിച്ചതോ നേരിട്ട് അറിഞ്ഞതോ ആയ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ വച്ച് സംസാരിക്കുന്ന ഒരു ബുദ്ധി ജീവി. വേഷത്തിലും ഭാവത്തിലും സൌമ്യന്‍, യാതൊരു വിധ ജാടകളും ഇല്ലാത്ത ഒരു മാന്യന്‍.,.
അദ്ദേഹം എന്നെ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ എത്തിച്ചു. എനിക്ക് നാട്ടിലേക്ക് പോകാന്‍ അധികം വണ്ടികള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ അദ്ദേഹത്തെ യാത്രയാക്കാന്‍ നിക്കാതെ ഞാന്‍ മുന്നില്‍ വന്നു കിടന്ന ബസ്സില്‍ മടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഇത്രയും സംഭവങ്ങള്‍ ഒരു സത്യന്‍ അന്തിക്കാട് സിനിമ പോലെ മനോഹരം. ഇനി വരാന്‍ പോകുന്നത് ഒരു ട്വിസ്റ്റ്‌ ആണ്. ഒരു ഒന്നൊന്നര ട്വിസ്റ്റ്‌.

നമ്മുടെ നായകന്‍ ആ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ വച്ച് ഒരു സ്ത്രീയെ പരിചയപ്പെട്ടു. അവരിരുവരുടെയും ലക്ഷ്യ സ്ഥാനങ്ങള്‍ ഒന്നായത് കൊണ്ട് ഒരേ ബസ്സില്‍ യാത്ര തിരിച്ചു. വണ്ടി ഗുരുവായൂര്‍ എത്തുമ്പോ നേരം വെളുത്തിട്ടില്ല. അവിടവിടെയായി പത്ര കെട്ടുകള്‍ വന്നു വീണു തുടങ്ങുന്നേ ഉള്ളൂ. ഇന്നലെയുടെ അടയാളങ്ങള്‍ പതിച്ച്, വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ നിന്നും ഭാവിയിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന ലോകത്തില്‍ ഭൂതകാലത്തെ ഓര്‍മിപ്പിക്കാന്‍ ഉതകുന്ന കറുത്ത അക്ഷരങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ താളുകള്‍.

സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യം ഏറെയുള്ള നാടാണ് നമ്മുടേത്‌. നമ്മുടെ കഥയിലെ ട്വിസ്റ്റ്‌ ഈ സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഹനിക്കുന്ന ഒരു നടപടി ആണ്. ഒപ്പം സഞ്ചരിച്ചു എന്ന കുറ്റത്തിന് അവരിരുവരെയും പോലീസ് പൊക്കി. ഗുരുവായൂര്‍ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ വച്ചാണ് സംഭവം. അവിടെ ബസ്‌ ഇറങ്ങിയ നമ്മുടെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ആ സ്ത്രീയെ പിക്ക് ചെയ്യാന്‍ വരാം എന്നേറ്റ സുഹൃത്തിനെ കാത്ത് നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് കേരള പോലീസ് അവരുടെ "തൊഴില്‍ ധര്‍മം" നിര്‍വഹിച്ചത്. "ഞങ്ങള്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ആണ്" എന്ന മറുപടി ബോധിപ്പിക്കാന്‍ തെളിവുകള്‍ ഒന്നും തന്നെ അവരുടെ കയ്യില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവസാനം ഗുരുവായൂരുള്ള പരിചയക്കാര്‍ ഇടപ്പെട്ടാണ് ഇരുവരെയും രക്ഷിച്ചത്‌. ഇക്കണക്കിന് യാത്രയില്‍ കൂടെയുള്ളത് ഭാര്യ ആണെന്ന് തെളിയിക്കാന്‍ Marriage Certificate, പെങ്ങളോ അമ്മയോ ആണ് എന്ന് തെളിയിക്കാന്‍ ഫാമിലി ഫോട്ടോ, അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം തെളിവായി നല്‍കേണ്ടി വരും എന്‍റെ ഗുരുവായൂരപ്പാ...!!!

എന്‍റെ കൂടെ സഞ്ചരിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാ പെണ്‍സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും സമര്‍പ്പണം, നല്ല നമസ്കാരം... :-)

[അനുഭവം സുഹൃത്ത്‌ പങ്കു വച്ചതാണ്, പേര് പറയാന്‍ നിര്‍വാഹം ഇല്ല, ക്ഷമിക്കുക...]

ഭക്ഷണവും ഭരണകൂടവും...

ഒരു ജനത എന്ത് കഴിക്കരുതെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ഒരു ഭരണകൂടം ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്, പ്രസ്തുത ജനത മുഴുവന്‍ മുടങ്ങാതെ വല്ലതും കഴിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുകയായിരുന്നു..!!!

Saturday, November 08, 2014

തിരശ്ശീലയില്‍ : Take 3 - "രംഗ് റസിയ" (Rang Rasiya, Hindi, 2014)

[Courtesy : Shyam Narayanan T K]
ലോകപ്രസിദ്ധ ചിത്രകാരനായ രാജാ രവിവര്‍മയുടെ ജീവിതത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിര്‍മിച്ച ഈ ചിത്രം മംഗള്‍ പാണ്ഡേ, മായ, മിര്‍ച്ച് മസാല തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളുടെ സംവിധായകനായ കേതന്‍ മേത്തയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ സംവിധാനസംരംഭമാണ്. ഏറ്റവും പുതിയതെന്ന് പറയാനാകുമോ എന്നറിയില്ല, എന്തെന്നാല്‍ 2008ല്‍ ചിത്രീകരണം കഴിഞ്ഞ ചിത്രമാണിത്. പല ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലുകളിലും പ്രേക്ഷകശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയെങ്കിലും നമ്മുടെ ഈ സ്വതന്ത്രഭാരതത്തിലെ ചില മനോഹരമായ സെന്‍സര്‍ഷിപ്പ് നിയമങ്ങള്‍ മൂലം ഇത്രയും കാലം ചിത്രം തീയറ്ററുകളില്‍ റിലീസ് ആയിരുന്നില്ല. ഇപ്പോള്‍ ആരുടെയോ കൃപകൊണ്ട് ഈ വെള്ളിയാഴ്ച (2014 നവംബര്‍ 7) ചിത്രം തീയറ്ററുകളില്‍ എത്തി.
ഒരു കഥാപാത്രമായി ജീവിക്കുക, ആ കഥാപാത്രത്തിലേക്ക് പരകായപ്രവേശം നടത്തുക, ഇങ്ങനെയൊക്കെ പല നടന്മാരുടെ പ്രകടനങ്ങളെക്കുറിച്ചും നമ്മള്‍ പുകഴ്ത്തിപ്പറയാറുണ്ടെങ്കിലും എല്ലായ്പ്പോഴുമൊന്നും അത്തരമൊരു പ്രകടനം നമുക്ക് കാണാന്‍ സാധിച്ചെന്നുവരില്ല. എന്നാല്‍ ഈ ചിത്രത്തില്‍ രണ്‍ദീപ് ഹൂഡ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അത്തരമൊരു പ്രകടനമായിരുന്നു കാഴ്ചവെച്ചത്. അന്യായം, ക്ലാസ്സ്‌ എന്നൊന്നും പറഞ്ഞാല്‍ പോര. ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ വീണുപോകുമായിരുന്ന ചിത്രത്തെ സ്വന്തം തോളുകളിലേറ്റി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഈ മനുഷ്യന്‍ മുന്നോട്ടുനയിച്ചു. ന്‍റെ അപാരപ്രകടനം ഒന്നുകൊണ്ടുമാത്രമാണ്.
ഇദ്ദേഹം തന്നെയാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്‍റെ ആത്മാവ്. തനിക്കാവുന്ന രീതിയില്‍ സ്വന്തം കഥാപാത്രത്തെ മികവുറ്റതാക്കിയ നായിക (നന്ദനാ സെന്‍) പോലും ഈ മനുഷ്യനുമുന്നില്‍ ഒന്നുമല്ലാതെ പോയെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചെങ്കില്‍ അത് ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ
ചിത്രത്തിലേക്ക് വരികയാണെങ്കില്‍, വളരെ മനോഹരമായ രീതിയില്‍ ചിത്രീകരിച്ച ഒരു സിനിമയാണിത്. ദൃശ്യവിരുന്ന് എന്നൊക്കെ വിളിക്കാവുന്ന ഒന്ന്. രാജാ രവിവര്‍മയുടെ യൌവനം മുതല്‍ മരണത്തിനുമുന്‍പുള്ള കുറച്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ വരെയുള്ള കഥയാണ് കേതന്‍ മേത്ത ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. കേരളത്തില്‍നിന്നും ബോംബെയില്‍ എത്തുന്ന രവിവര്‍മ ബറോഡ മഹാരാജാവിനു വേണ്ടി ഹിന്ദുപുരാണങ്ങളിലെ ചിത്രങ്ങള്‍ വരയ്ക്കുന്നതും പിന്നീട് സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും മറ്റുമാണ് കഥയുടെ ഇതിവൃത്തം. അത്രയും കാലം കല്ലുകളില്‍ കൊത്തിയ ശില്‍പങ്ങളില്‍ സവര്‍ണ്ണര്‍ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ദൈവങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ന് എല്ലാവരുടെയും പൂജാമുറികളില്‍ ചില്ലിട്ടുവെച്ചിരിക്കുന്ന വര്‍ണ്ണശബളമായ രൂപങ്ങള്‍ നല്‍കിയതില്‍ രവിവര്‍മയുടെയും, സുഗന്ധാബായിയുടെയും പങ്ക് എത്രത്തോളമായിരുന്നെന്ന് ഈ ചിത്രം കണ്ടാല്‍ നമുക്ക് മനസിലാകും. സ്വയം ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീ മാത്രമായ തനിക്ക് എങ്ങനെ ദേവിയെപ്പോലെ ഇരിക്കാന്‍ സാധിക്കും എന്ന സുഗന്ധാബായിയുടെ ചോദ്യത്തിന് രവിവര്‍മ പ്രതികരിക്കുന്ന രംഗമൊക്കെ വളരെയേറെ മികച്ചതായിരുന്നു. രവിവര്‍മ വരച്ച ശ്രീരാമന്‍റെ ചിത്രത്തിനുമുന്‍പില്‍ ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍ മുട്ടുകുത്തിനിന്ന് രാമകീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ പാടുന്ന രംഗവും, ഹിന്ദു ദൈവങ്ങളെ വരച്ചതിനെതിരെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ വന്നവരോടുള്ള നര്‍മത്തില്‍ ചാലിച്ച മറുപടികളും, പിന്നീട് ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയുടെ തന്നെ പിതാവായ ഫാല്‍ക്കെയും രവിവര്‍മയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും, അങ്ങനെ പല രംഗങ്ങളും ചിത്രത്തില്‍ മികച്ചുനിന്നു. ചുരുക്കം ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഇത്തിരി പാളിപ്പോകുമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും, പെട്ടെന്നുതന്നെ പഴയഗതിയിലേക്ക് ചിത്രം തിരിച്ചുവന്നു.
ഈ ചിത്രത്തിന്‍റെ റിലീസ് ഇത്രയേറെ വൈകാന്‍ കാരണം ഇതിലെ നഗ്നതാരംഗങ്ങള്‍ ആണെന്നാണ്‌ അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. അത്തരം രംഗങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍പ്പോലും അത്യന്തം മനോഹാരിതയോടെയാണ് അവ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരു ഗാനരംഗത്തില്‍ നായികാനായകന്മാര്‍ തങ്ങളുടെ ദേഹത്ത് ചായങ്ങള്‍ പുരണ്ടുകൊണ്ട് ആനന്ദത്തിന്‍റെ പാരമ്യത്തില്‍ നഗ്നരായി പരസ്പരം നോക്കിക്കിടക്കുന്നുണ്ട്. അത്തരമൊരു രംഗത്തില്‍ പോലും പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് ഒട്ടും അശ്ലീലം തോന്നാത്ത വിധത്തില്‍ മനോഹരമായ ഒരു ഓയില്‍ പെയിന്‍റിങ്ങ് കാണുന്ന അനുഭൂതി ഉളവാക്കുന്നതില്‍ സംവിധായകന്‍റെ പങ്ക് ചെറുതല്ല.
നായികയായി നന്ദനാ സെന്‍ മികച്ച പ്രകടനമായിരുന്നു കാഴ്ചവെച്ചത്. വളരെ മനോഹരിയായിരുന്നു അവര്‍ ചിത്രത്തില്‍. മറ്റുവേഷങ്ങളില്‍ വന്ന വിപിന്‍ ശര്‍മ, പരേഷ് റാവല്‍, ദര്‍ശന്‍ ജാരിവാല തുടങ്ങിയവരും തങ്ങളുടെ വേഷങ്ങള്‍ നല്ല രീതിയില്‍ ചെയ്തു. ഗാനങ്ങള്‍ നന്നായിരുന്നു, പശ്ചാത്തലസംഗീതം വളരെ മികച്ചുനിന്നു. സാങ്കേതികപരമായി വളരെ മികച്ചുനില്‍ക്കുന്നുണ്ട് ചിത്രം.
കേതന്‍ മേത്തയും സഞ്ജീവ് ദത്തയും ചേര്‍ന്നാണ് സംഭാഷണങ്ങള്‍ രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചിത്രത്തിലെ കോടതിമുറി രംഗങ്ങളില്‍ രവിവര്‍മയുടെ കലാസ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഡയലോഗുകള്‍ സംവിധായകന്‍ സ്വയം സെന്‍സര്‍ബോര്‍ഡിനോട് പറയാതെ പറയുന്നതുപോലെ തോന്നി. അല്ലെങ്കിലും, ആ മഹാത്മാവിനെ ആസ്പദമാക്കി ചെയ്ത സിനിമ ഒടുവില്‍ 'ജീവിച്ചിരുന്നവരും മരിച്ചവരുമായി യാതൊരു സാമ്യവുമില്ല, രഞ്ജിത് ദേശായിയുടെ രാജാ രവിവര്‍മ എന്ന നോവലിനെ ആസ്പദമാക്കി ചെയ്ത സാങ്കല്‍പ്പികസൃഷ്ടി ആണ്' എന്നൊക്കെ ആദ്യം എഴുതിക്കാണിക്കുകയാണെങ്കില്‍ മാത്രം റിലീസ് ചെയ്യാന്‍ സമ്മതിക്കാം എന്ന് വാശിപിടിച്ച സെന്‍സര്‍ബോര്‍ഡിനോടൊക്കെ എന്തുപറയാന്‍!
നല്ലൊരു ചിത്രം, സാധിക്കുമെങ്കില്‍ തീയറ്ററില്‍ കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുക. ഈ ചിത്രം നിങ്ങളുടെ തീയറ്റര്‍ വാച്ച് അര്‍ഹിക്കുന്നു.

Friday, November 07, 2014

കാണേണ്ട സിനിമകൾ : 4 - "Oliver Twist" (1948)

[Courtesy : Cinema Paradiso Thanzeer]
ഒരു അനാഥലയത്തില്‍ വെച് ഒലിവറിന് ജന്മം നല്‍കിയിട്ട് അവന്‍റെ അമ്മ മരിക്കുന്നു. അനാഥനാവുന്നതോടെ അവിടത്തെ പീഡനങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിക്കുകയും ഒന്‍പതാം വയസ്സില്‍ അവനവിടം വിട്ട് ലണ്ടന്‍ തെരുവിലേയ്ക്ക് ഓടിപോവുകയും ചെയ്യുന്നു..

തെരുവില്‍ അവന് കൂട്ടാവുന്നത് ഡോട്ജര്‍ എന്ന പോക്കറ്റടികാരന്‍ പയ്യനാണ്. അവന്‍ ഒലിവറിനെ തന്‍റെ നേതാവായ ഫാജിന്‍റെ താവളത്തിലേയ്ക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നു. തെരുവ് പിള്ളേരെ പോക്കറ്റടി പരിശീലിപ്പിക്കലാണ് ഫാജിന്‍റെ പണി..

ബ്രൌണ്‍ലോ എന്ന മാന്യന്‍റെ പോക്കറ്റടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കവേ ഒലിവര്‍ പിടിക്കപെടുന്നുവെങ്കിലും അനാഥ എന്നറിയുമ്പോള്‍ അയാള്‍ അവനെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കൊണ്ട് പോയി സംരക്ഷിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങള്‍ പുറത്താവുമെന്ന ഭീതിയില്‍ ഫാജിനും സംഘവും ഒലിവരിനെ തട്ടികൊണ്ട്പോരുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ആ ശ്രമത്തിനിടെ സംഘാഗമായ
നാന്‍സി എന്ന പെണ്‍കുട്ടി കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു ..

ഇത് പൊതുജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒച്ചപാടുണ്ടാക്കുകയും ബ്രൌണ്‍ലോയുടെ നേത്രത്വത്തില്‍ പോലീസ് അന്ന്വേഷണം നടത്തുകയും ഫാജിനെയും സംഘത്തെയും തടവറയില്‍ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒലിവര്‍ ട്വിസ്റ്റ്‌ന്‍റെ കഥ 14 എണ്ണത്തോളം സിനിമ വന്നിട്ടുണ്ടങ്കിലും ഡേവിഡ് ലീനിന്‍റെ ഈ സിനിമയാണ് കൂടുതലും ഇഷ്ട്ടപ്പെടുക...

Director: David Lean
Writers: Charles Dickens (by), David Lean
Country: UK
Ratings: 7.8/10

Friday, September 05, 2014

ഇപ്പഴത്തെ പെങ്കുട്ട്യോള് കൊള്ളാം, എന്താ ചൂടാവല്.!!!



നമ്മുടെ എല്ലാം ക്യാമ്പസ് ജീവിതം ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങള്‍ കൊണ്ടും ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊണ്ടും സമ്പന്നമായിരിക്കും. അത്തരത്തില്‍ ഉള്ള ഒരു അനുഭവം ഞാന്‍ പങ്കുവക്കാം. എന്‍റെ സുഹൃത്തിനുണ്ടായ അനുഭവം ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ എത്തിക്കുന്നു എന്നതാണ് സത്യം.
ഓഗസ്റ്റ്‌ മാസത്തിലെ അവസാനത്തെ ഞായറാഴ്ചയാണ്. കോളേജില്‍ NeST എന്ന കമ്പനിയുടെ പ്ലേസ്മെന്‍റ് നടക്കുന്നു. എന്‍റെ ചില സുഹൃത്തുക്കള്‍ അത് അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അവര്‍ ടെസ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞ് ഇന്‍റര്‍വ്യൂവിന് പേര് വിളിക്കാന്‍ കാത്തുനില്‍ക്കുകയാണ്. ഒരു കൂട്ടം വായ്നോക്കികള്‍ ആ കൂട്ടത്തില്‍ അവിടെ അവസരം കാത്തിരിപ്പുണ്ട്‌. അവര്‍ ഓരോരുത്തരുടെ പേര് വിളിക്കുമ്പോള്‍ കമന്‍റടിച്ചും പാട്ട് പാടിയും അവിടെയുള്ളവരുടെ വിരസതക്ക് ഒരു അറുതി വരുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതിന്നിടക്കാണ് കാണാന്‍ മോശമില്ലാത്ത ഒരു കുട്ടിയുടെ പേര് വിളിച്ചത്. നിങ്ങള്‍ അവളെ കാണാന്‍ സാധ്യത ഇല്ലാത്തോണ്ട് വേണെങ്കില്‍ എനിക്ക് ഐശ്വര്യ റായിയുടെ അത്രേം ലുക്ക് ഉള്ള പെണ്ണ് എന്നൊക്കെ പറയാം. അത്രക്കൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ആ കുട്ടി തീരെ മോശം ഒന്നും അല്ല കേട്ടോ. എന്തായാലും കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം. ആ കുട്ടിടെ പേര് (ശാരി എന്നോ രാഖി എന്നോ മറ്റോ ആണ് പേര്) വിളിച്ചു. ഉടനെ നമ്മുടെ വായ്നോക്കി ടീംസ് പ്രതിധ്വനി പോലെ ആ കുട്ടിടെ പേര് വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് കൊണ്ടിരുന്നു. "ശാരി ശാരി" എന്ന വിളി അന്തരീക്ഷത്തില്‍ മുഴങ്ങി. ആ കുട്ടി എഴുന്നേറ്റു. പതിയെ നടന്നു. വായ്നോക്കി ടീംസിന്‍റെ ശബ്ദം കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് നമ്മുടെ കഥയിലെ ട്വിസ്റ്റ്‌. അവള്‍ അവര്‍ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഒറ്റചോദ്യം: "ഇത്രേം അലറി വിളിക്കാന്‍ നിന്‍റെയൊക്കെ ആരെങ്കിലും ചത്തോടാ???"
ടമാര്‍ പടാര്‍, അവര്‍ ആകെ പ്ലിങ്ങിപ്പോയി. ശശ്മാന സോറി ശ്മശാന മൂകത അവിടം മുഴുവന്‍ നിറഞ്ഞു. ഇനി ആ കൂട്ടത്തില്‍ ഉള്ളവര്‍ ഏതു സ്ത്രീയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുമ്പോഴും അതിപ്പോ 'അമ്മേ' എന്ന് വിളിക്കുമ്പോ ആണെങ്കി പോലും നല്ല
അച്ചടക്കം കാണിക്കും, അതുറപ്പ്‌, അമ്മാതിരി ആട്ടല്ലേ ആ കുട്ടിടെ കയ്യീന്ന് കിട്ടീത്. :D
എന്തായാലും ഇപ്പഴത്തെ പെങ്കുട്ട്യോള് കൊള്ളാം, എന്താ ചൂടാവല്...!!!
[കടപ്പാട്: അനുഭവം വാക്കാല്‍ പങ്കുവച്ച, ഈ രംഗത്തിന് ദൃക്സാക്ഷി കൂടി ആയിരുന്ന രാഖില്‍ എന്ന സുഹൃത്തിനോട്‌ :) ]

Monday, July 28, 2014

ചില "ഇമ്മിണി ബല്യ" ചെറിയ പെരുന്നാള്‍ വിശേഷങ്ങള്‍...

വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ പെരുന്നാൾ. എല്ലാ തവണയും നാവിൽ വെള്ളമൂറുന്ന സ്വാദിന്‍റെ ഓര്‍മകളുമായാണ് പെരുന്നാള്‍ കടന്നു പോകാറുള്ളത്. കഴിഞ്ഞ തവണ സഹമുറിയന്‍ അഫീഫ് ആയിരുന്നു പെരുന്നാള്‍ മനോഹരം ആക്കിയത്. വടകരയില്‍, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ നാദാപുരത്തിന് അടുത്ത് പാറക്കടവിലുള്ള അഫീഫിന്‍റെ വീട്ടില്‍ വച്ചുള്ള നോമ്പ് തുറയില്‍ ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഒരു സംഘം സുഹൃത്തുക്കള്‍ സാമാന്യം നല്ല രീതിയില്‍ പോളിംഗ് നടത്തി. ഇത്തവണ കോഴിക്കോട്/മലപ്പുറം ഭാഗത്തുള്ള സുഹൃത്തുക്കളുടെയെല്ലാം ക്ഷണം നിരസിക്കേണ്ടി വന്നു, നാട്ടിലെ ചില തിരക്കുകള്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു കാരണം. ഏറെ നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷം തിരോന്തരത്ത്‌ നിന്നും നാട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഇനിയൊരു യാത്ര വേണ്ടെന്നു വച്ചു എന്നതാണ് സത്യം. പെരുന്നാള്‍ ഓര്‍മകളില്‍ എന്നും തങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന നഗരമാണ് കോഴിക്കോട്. എന്നും എന്നെ കൈ നീട്ടി സ്വീകരിചിടുള്ള നാട്. പൊറ്റെക്കാടിന്‍റെ നെഞ്ച് വിരിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന പ്രതിമ, സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഒന്നിച്ചു ചേരുന്ന മാനാഞ്ചിറ, ഇരമ്പുന്ന സൌഹൃദം ബാക്കി വയ്ക്കുന്ന കോഴിക്കോട് ബീച്ച്, മിഠായി തെരുവിലെ തിരക്ക്, ടൌണിലെ ന്യൂജനറേഷന്‍ ഫ്രീക്സിന്‍റെ പുത്തന്‍ മാളുകള്‍, പാരഗണിലെ ബിരിയാണി, മാന്യമായ രീതിയില്‍ ഓട്ടോ ചാര്‍ജ് മേടിക്കുന്ന ഏറ്റവും സഹൃദയരായ ഓട്ടോക്കാര്‍- അങ്ങനെയങ്ങനെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍...
ഇത്തവണ പെരുന്നാളിന് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ മിസ്‌ ചെയ്യുന്നത് ഈ കോഴിക്കോടന്‍ വിഭവങ്ങള്‍ തന്നെ. നിലം തൊടാതെയുള്ള പലതവണയുള്ള ഓട്ടത്തിനിടയിലും എന്തിനും സഹായികളായി നില്‍ക്കുന്ന രണ്ട് മൂന്ന് കോഴിക്കോടുകാരുണ്ട്. മാറിയത് ഞാനാണ് കോഴിക്കോടിന് ഒരു മാറ്റവുമില്ല. അതേ തിരക്ക്, അതേ വേഗം. അതേ ആതിഥ്യ മര്യാദ. നന്മയുടെ നഗരം.
നന്ദി...

Thursday, June 12, 2014

"---------------------------------------------------" (പേരിടാത്ത രചന)

പത്രാധിപ സോദരാ,
ഇനിയും പേരിടാത്ത 

ഒരു രചന അയക്കുന്നു,

ഇതിനെ ചവറ്റു കൊട്ടയിലാക്കിയ
ഒരു മാസിക പൂട്ടിപ്പോയി...

മറ്റൊന്നിന്‍റെ സ്ഥാവര ജംഗമ വസ്തുക്കള്‍
എല്ലാം തീപ്പിടുത്തത്തില്‍ എരിഞ്ഞമര്‍ന്നു...

ഇത്രയും പറഞ്ഞത് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ കാര്യം...
ഇനി വ്യക്തികളുടെ കാര്യം...

മോശം എന്ന് പറഞ്ഞവന്‍, ഒരു എഡിറ്റര്‍,
ജീവിക്കാനുള്ള 
ആശ തീരും മുന്നേ
അവന്‍റെ കാര്യം 'ഖുദാ ഹവാ'

ഇത് സമയത്തിന് 
അയക്കാതിരുന്ന പോസ്റ്റ്‌മാനിന്ന്,
കാലന്‍റെ അടുക്കല്‍,അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും
കത്തുകള്‍ എത്തിക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്...

ഇതെഴുതിയ കടലാസ് ചോറ് പൊതിയാന്‍ എടുത്തവന്‍,
തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തുവോന്‍, ഒരു പ്രൂഫ്‌ റീഡര്‍...
അതവന്‍റെ കൊലച്ചോറായി
ആ ചോറ് 
വിഴുങ്ങും മുന്നേ ആയുസ്സൊടുങ്ങി!!!

വലിച്ചെറിഞ്ഞ മറ്റൊരുവള്‍-മാസികയുടെ പത്രാധിപര്‍,
അവളെ അവളുടെ കെട്ടിയോനും വലിച്ചെറിഞ്ഞു
ഇന്നവരുടെ വിവാഹമോചനക്കേസ് 
വിധി കാത്ത് വഞ്ചിയൂര്‍ കോടതിയിലുണ്ട്...

ഇങ്ങനെ ഒക്കെ എഴുതാന്‍ പറഞ്ഞ സുഹൃത്തിന്
പറഞ്ഞു തീരുന്നേനും മുന്നേ നാട്ടിലേക്കുള്ള
റെയില്‍വേ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്യാന്‍ പറ്റി..

മാഗസിന് അയക്കാന്‍ പറഞ്ഞ സുഹൃത്തിന്‍റെ 
ഏറെനാള്‍ നീണ്ടു നിന്ന പല്ലുവേദന മാറി...

എഴുതാന്‍ പേന തന്ന സഹോദരിക്ക് 
തൂലികാ സൗഹൃദം വഴി കല്യാണവുമായി...ഇത്രയും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്,
ഈ രചന കൂടി കോളേജ് മാഗസിനില്‍...???

ഇത് നിങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമോ?
ഇല്ലെങ്കില്‍ ഫേസ്ബുക്കിലും ബ്ലോഗ്ഗിലും ചിത്രവും ഫോണ്‍ നമ്പറും സഹിതം
"ഷെയര്‍ ചെയ്യാത്തോന്‍റെ കാലൊടിയും
ലൈക്‌ ചെയ്യത്തോള്ടെ കയ്യൊടിയും" എന്നിടണം...
അവിടെയുണ്ട്, കണ്ണട വച്ച, കാഷായ വസ്ത്രം ധരിക്കാത്ത
'ന്യൂജനറേഷന്‍ ബുദ്ധി'ജീവികള്‍...
അവരിത് നാട് മുഴുവന്‍ എത്തിച്ചോളും...

Tuesday, December 24, 2013

കാണേണ്ട സിനിമകൾ : 3 - "As If I Am Not There"

[Courtesy : Cinema Paradiso Thanzeer]
 ലോകത്തുള്ള എല്ലാ മനുഷ്യരും എക്കാലവും ഭയപ്പെടുന്ന സംഭവമാണ് യുദ്ധം. പല രാജ്യങ്ങളും ഇപ്പോഴും യുദ്ധത്തിന്റെ ദുരന്തങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മറ്റു പല സ്ഥലങ്ങളേയുംപോലെ ഒരുപാട് ദുരിതങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കാത്തവരാണ് മലയാളികള്‍. അതിന്റേതായ ചില പ്രശ്നങ്ങള്‍ നമുക്കില്ലേ എന്നെനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. ഏത് രാജ്യത്ത് യുദ്ധം നടന്നാലും നമ്മെ ബാധിക്കില്ലെന്ന ഭാവവും സുരക്ഷിതത്വ ബോധവുമാണ് നമുക്ക്. എന്നാല്‍ അയര്‍ലണ്ടിലെ ജ്വാനിറ്റ വില്‍സന്‍ എന്ന സംവിധായികയുടെ 2010ല്‍ ഇറങ്ങിയ "As if I am not there" എന്ന ചിത്രം കണ്ടാല്‍ ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തില്‍നിന്ന് ഓടിപ്പോന്ന അനുഭവമുണ്ടാകും നമുക്ക്. ദിവസങ്ങളോളം ഈ സിനിമ നമ്മെ വേട്ടയാടും. എല്ലാ യുദ്ധത്തിലും ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ദുരന്തമനുഭവിക്കുന്നതും അനന്തര ഫലമനുഭവിക്കുന്നതും സ്ത്രീകളാണെന്ന വാദത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്ന സിനിമയാണിത്. ഈ സിനിമ കണ്ട് കുറേ ദിവസം ഞാന്‍ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായിട്ടുണ്ട്. 1990കളിലെ ബോസ്നിയന്‍ യുദ്ധസമയത്തുണ്ടായ ഭയാനകമായ ചില സംഭവങ്ങളുടെ നേര്‍ചിത്രമാണ് "As if I am not there". സെരാജ്വോയിലെ ടീച്ചറായ സമീരക്ക് കരാര്‍ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ദൂരെ ഗ്രാമത്തില്‍ ജോലി ലഭിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ മുന്‍ അധ്യാപികയുടെ തിരോധാനം ഇന്നും ദുരൂഹമാണ്. സമീരയെ ആ നാട്ടുകാര്‍ സംശയത്തോടെയാണ് നോക്കിയത്. പഴയ അധ്യാപികയുടെ തിരോധാനമാണ് ഈ സംശയത്തിനു പിന്നില്‍. തൊട്ടടുത്ത പ്രദേശത്ത് സിവില്‍വാര്‍ നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അന്നാട്ടുകാരിയല്ലാത്തതിനാലാണ് സമീര അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും ചിന്തിച്ച് അസ്വസ്ഥപ്പെട്ടില്ല. പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം സെര്‍ബിയന്‍ സേന ആ ഗ്രാമം പിടിച്ചടക്കുകയും ഗ്രാമീണരെ മുഴുവന്‍ ഒരുമിച്ച് ചേര്‍ക്കുകയും ചെയ്തു. സ്ത്രീകളേയും കുട്ടികളേയും ഒരു വിഭാഗമായും പുരുഷന്മാരെ മറ്റൊരു വിഭാഗമായും തരം തിരിച്ചു. പുരുഷന്മാരെ വെടിവച്ചു കൊല്ലുകയും സ്ത്രീകളേയും കുട്ടികളേയും ബന്ദിയാക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രായമുള്ള സ്ത്രീകളെ പട്ടാളക്യാമ്പിലെ ജോലി ചെയ്യിക്കുന്നതിനും പെണ്‍കുട്ടികളേയും യുവതികളേയും തങ്ങളുടെ ലൈംഗികദാഹം തീര്‍ക്കുന്നതിനും ഉപയോഗിച്ചു. ഇവരെയെല്ലാം മുറികളില്‍ പൂട്ടിയിട്ടു. സമീര, താന്‍ അന്യനാട്ടുകാരിയാണെന്ന് കേണപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും അവളെയും അവര്‍ പീഡിപ്പിച്ചു. തന്റെ ബുദ്ധികൊണ്ടും സൗന്ദര്യം കൊണ്ടും സമീര പട്ടാളമേധാവിയെ വശീകരിക്കുന്നു. തുടര്‍ന്നുണ്ടാകുന്ന വൈകാരികമായ സംഭവ വികാസങ്ങള്‍ സിനിമ കാണിച്ചുതരുന്നു. സ്ത്രീകളോടും കുട്ടികളോടും തങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ പട്ടാളക്കാര്‍ ആജ്ഞാപിക്കുന്ന ഒരു രംഗം മതി ഈ സിനിമയുടെ ഭീകരത മനസിലാക്കാന്‍. നിരവധി യുദ്ധസിനിമകള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയും മനുഷ്യത്വരഹിതമായ നേരനുഭവങ്ങള്‍ പകര്‍ത്തിയവ കുറവാണെന്നു തോന്നുന്നു. സ്ത്രീകളെ വെറും ലൈംഗിക ഉപകരണമായി കാണുന്ന പുരുഷ മേധാവിത്വം ചിത്രത്തില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നു. ഒരിക്കല്‍പോലും സ്വന്തം ഭാര്യയേയും മക്കളേയും ഓര്‍ക്കാന്‍ ഒരു പട്ടാളക്കാരനും തയാറാകുന്നില്ല. സമീരയായി അഭിനയിച്ച നടാഷ എന്ന നടിയുടെ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന അഭിനയമാണ് ചിത്രത്തില്‍. ഒരു യുദ്ധരംഗം പോലും കാണിക്കാതെ, എന്നാല്‍ യുദ്ധാന്തരീക്ഷത്തിന്റെ ഭീകരത ഒട്ടും ചോര്‍ന്നുപോകാതെയാണ് സംവിധായകന്‍ സിനിമ ചിത്രീകരിച്ചത്. കെട്ടുറപ്പുള്ള തിരക്കഥയാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റേത്. 2010ല്‍ ടൊറന്റോ ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ ഫിലിംഫെസ്റ്റിവലില്‍ ഈ ചിത്രം പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ വന്‍ അംഗീകാരമാണ് കിട്ടിയത്.


Director: Juanita Wilson
SCR Juanita Wilson
Country: Ireland
Language :Bosnian
Release Date:
26 July 2010 (Bosnia and Herzegovina)

Monday, December 23, 2013

കാണേണ്ട സിനിമകൾ : 2 - "The Shawshank Redemption"


The Shawshank Redemption (മോചനം) ന്റെ രാഷ്ട്രീയം !!

[
Review By Ramees Mohamed O]

വിമോചനം, സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവ ഒന്നും ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ കയ്യില്‍ വന്നു വീഴുന്നതല്ല. അതീവമായ ക്ഷമ, പ്രതീക്ഷ, കഠിനാധ്വാനം എന്നിവ എല്ലാം ചേരുമ്പോള്‍ ലഭിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.. ഈ സന്ദേശം അതിസുന്ദരമായി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഒരു സിനിമ ആണ് 1994 ല്‍ പുറത്തിറങ്ങിയ ഫ്രാങ്ക് ടാറബോന്റ്റ് സംവിധാനം ചെയ്ത 'SHAWSHANK REDEMPTION'.

ഇരുപതു വര്‍ഷത്തെ അങ്ങേയറ്റത്തെ ക്ഷമയും കാത്തിരിപ്പും ആത്മവിശ്വാസവും കഠിനാധ്വാനവും കൊണ്ടാണ് ആന്റി ഡഫ്രന്സ് ജയിലില്‍ നിന്നും സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുന്നത്.. അവസാനം ജയില്‍ ചാടുമ്പോള്‍ അഞ്ഞൂറ് യാര്‍ഡ്‌സ് നീളമുള്ള ജയിലിന്റെ സീവേജ് പൈപ്പിലൂടെ നീങ്ങിയാണ്‌ ആന്റി ജയിലില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നത്.. അഞ്ഞൂറ് യാര്‍ഡ്‌സ് !! അഞ്ചു ഫുട്ബോള്‍ ഫീല്‍ഡിന്റെ നീളം !! അതും മലവും അഴുക്കുകളും മണത്തു കൊണ്ട് അത്രയും ദൂരം താണ്ടി ആണ് അദ്ദേഹം അത് നേടിയെടുത്തത്.. അങ്ങേയറ്റത്തെ ത്യാഗം ഇല്ലാതെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് സ്വപ്നം മാത്രമായി അവശേഷിക്കും എന്ന സന്ദേശം സിനിമ നല്‍കുന്നു..

ആന്റി ജയിലില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നത് വരെ, അദ്ദേഹം ജയില്‍ ചാടാന്‍ വേണ്ടി ഇരുപതു വര്‍ഷത്തോളം ആയി ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളും തന്ത്രങ്ങളും കാണുന്ന ആള്‍ക്ക് അതൊരു മണ്ടത്തരം ആയി തോന്നിയേക്കാം.. ആന്റിയുടെ വികാരങ്ങളെ അവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയില്ല. എന്നാല്‍ ആ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ആന്റി ജയില്‍ വിമോചിതന്‍ ആകുമ്പോള്‍, അവര്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു, ആ വികാരത്തിന്റെ പേരു മണ്ടത്തരം എന്നല്ല 'OPTIMISM' എന്നാണു എന്ന്. ആത്മവിശ്വാസം അത് എത്ര തന്നെ അതിര് കടന്നാലും ഗുണമേ ചെയ്യൂ എന്നതാണ് സത്യം..

ലോകത്തില്‍ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ ചില രാഷ്ട്രീയ അവസ്ഥകള്‍ കാണുമ്പോള്‍, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി ജനങ്ങള്‍ വലിയ ത്യാഗങ്ങള്‍ സഹിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍, ആ ത്യാഗത്തെ നോക്കി അത് മണ്ടത്തരം ആണെന്ന് ചിലര്‍ പറയുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ വരുന്നത് 'SHAWSHANK REDEMPTION' ആണ്.. ത്യാഗമോ കഠിനാധ്വാനമോ ക്ഷമയോ കാത്തിരിപ്പോ പ്രതീക്ഷയോ ഇല്ലെങ്കില്‍ വിമോചനവും ഇല്ല.. അത് ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ കയ്യില്‍ വന്നു വീഴുന്നതല്ല. സിനിമയിലെ നായകന്‍ ആന്റിയെ ഹീറോ ആയി കണ്ടവര്‍ക്ക് അവരെ മണ്ടന്മാര്‍ എന്ന് വിളിക്കാന്‍ പറ്റില്ല..

അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ പോലും ഒരു നാള്‍ ആ പരിഹസിക്കപ്പെടുന്ന ജനം അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയെടുക്കുമ്പോളെങ്കിലും അവരുടെ വികാരത്തെ നിങ്ങള്‍ 'OPTIMISM' എന്ന് വിളിക്കാന്‍ തയ്യാറാവുക.. ആ നാളുകള്‍ക്കായി കാത്തിരിക്കാം..

"REMEMBER RED, HOPE IS A GOOD THING, MAYBE THE BEST OF THINGS, AND NO GOOD THINGS EVER DIES." - Andy Dufresne (A dialogue from the film) —


Director: Frank Darabont
Writers: Stephen King
Country: USA
Ratings: 9./10