ഒരു ജനത എന്ത് കഴിക്കരുതെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ഒരു ഭരണകൂടം ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്, പ്രസ്തുത ജനത മുഴുവന്‍ മുടങ്ങാതെ വല്ലതും കഴിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുകയായിരുന്നു..!!!Tuesday, March 10, 2015
ഭക്ഷണവും ഭരണകൂടവും...
ഒരു ജനത എന്ത് കഴിക്കരുതെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ഒരു ഭരണകൂടം ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്, പ്രസ്തുത ജനത മുഴുവന്‍ മുടങ്ങാതെ വല്ലതും കഴിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുകയായിരുന്നു..!!!
Saturday, November 08, 2014
തിരശ്ശീലയില്‍ : Take 3 - "രംഗ് റസിയ" (Rang Rasiya, Hindi, 2014)
[Courtesy : Shyam Narayanan T K]
ലോകപ്രസിദ്ധ ചിത്രകാരനായ രാജാ രവിവര്‍മയുടെ ജീവിതത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിര്‍മിച്ച ഈ ചിത്രം മംഗള്‍ പാണ്ഡേ, മായ, മിര്‍ച്ച് മസാല തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളുടെ സംവിധായകനായ കേതന്‍ മേത്തയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ സംവിധാനസംരംഭമാണ്. ഏറ്റവും പുതിയതെന്ന് പറയാനാകുമോ എന്നറിയില്ല, എന്തെന്നാല്‍ 2008ല്‍ ചിത്രീകരണം കഴിഞ്ഞ ചിത്രമാണിത്. പല ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലുകളിലും പ്രേക്ഷകശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയെങ്കിലും നമ്മുടെ ഈ സ്വതന്ത്രഭാരതത്തിലെ ചില മനോഹരമായ സെന്‍സര്‍ഷിപ്പ് നിയമങ്ങള്‍ മൂലം ഇത്രയും കാലം ചിത്രം തീയറ്ററുകളില്‍ റിലീസ് ആയിരുന്നില്ല. ഇപ്പോള്‍ ആരുടെയോ കൃപകൊണ്ട് ഈ വെള്ളിയാഴ്ച (2014 നവംബര്‍ 7) ചിത്രം തീയറ്ററുകളില്‍ എത്തി.
ലോകപ്രസിദ്ധ ചിത്രകാരനായ രാജാ രവിവര്‍മയുടെ ജീവിതത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിര്‍മിച്ച ഈ ചിത്രം മംഗള്‍ പാണ്ഡേ, മായ, മിര്‍ച്ച് മസാല തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളുടെ സംവിധായകനായ കേതന്‍ മേത്തയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ സംവിധാനസംരംഭമാണ്. ഏറ്റവും പുതിയതെന്ന് പറയാനാകുമോ എന്നറിയില്ല, എന്തെന്നാല്‍ 2008ല്‍ ചിത്രീകരണം കഴിഞ്ഞ ചിത്രമാണിത്. പല ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലുകളിലും പ്രേക്ഷകശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയെങ്കിലും നമ്മുടെ ഈ സ്വതന്ത്രഭാരതത്തിലെ ചില മനോഹരമായ സെന്‍സര്‍ഷിപ്പ് നിയമങ്ങള്‍ മൂലം ഇത്രയും കാലം ചിത്രം തീയറ്ററുകളില്‍ റിലീസ് ആയിരുന്നില്ല. ഇപ്പോള്‍ ആരുടെയോ കൃപകൊണ്ട് ഈ വെള്ളിയാഴ്ച (2014 നവംബര്‍ 7) ചിത്രം തീയറ്ററുകളില്‍ എത്തി.
ഒരു കഥാപാത്രമായി ജീവിക്കുക, ആ കഥാപാത്രത്തിലേക്ക് പരകായപ്രവേശം നടത്തുക, ഇങ്ങനെയൊക്കെ പല നടന്മാരുടെ പ്രകടനങ്ങളെക്കുറിച്ചും നമ്മള് പുകഴ്ത്തിപ്പറയാറുണ്ടെങ്കിലും എല്ലായ്പ്പോഴുമൊന്നും അത്തരമൊരു പ്രകടനം നമുക്ക് കാണാന്‍ സാധിച്ചെന്നുവരില്ല. എന്നാല്‍ ഈ ചിത്രത്തില്‍ രണ്‍ദീപ് ഹൂഡ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അത്തരമൊരു പ്രകടനമായിരുന്നു കാഴ്ചവെച്ചത്. അന്യായം, ക്ലാസ്സ്‌ എന്നൊന്നും പറഞ്ഞാല്‍ പോര. ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ വീണുപോകുമായിരുന്ന ചിത്രത്തെ സ്വന്തം തോളുകളിലേറ്റി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഈ മനുഷ്യന്‍ മുന്നോട്ടുനയിച്ചു. ന്റെ അപാരപ്രകടനം ഒന്നുകൊണ്ടുമാത്രമാണ്.
ചിത്രത്തിലേക്ക് വരികയാണെങ്കില്‍, വളരെ മനോഹരമായ രീതിയില്‍ ചിത്രീകരിച്ച ഒരു സിനിമയാണിത്. ദൃശ്യവിരുന്ന് എന്നൊക്കെ വിളിക്കാവുന്ന ഒന്ന്. രാജാ രവിവര്‍മയുടെ യൌവനം മുതല്‍ മരണത്തിനുമുന്‍പുള്ള കുറച്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ വരെയുള്ള കഥയാണ് കേതന്‍ മേത്ത ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. കേരളത്തില്‍നിന്നും ബോംബെയില്‍ എത്തുന്ന രവിവര്‍മ ബറോഡ മഹാരാജാവിനു വേണ്ടി ഹിന്ദുപുരാണങ്ങളിലെ ചിത്രങ്ങള്‍ വരയ്ക്കുന്നതും പിന്നീട് സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും മറ്റുമാണ് കഥയുടെ ഇതിവൃത്തം. അത്രയും കാലം കല്ലുകളില്‍ കൊത്തിയ ശില്‍പങ്ങളില്‍ സവര്‍ണ്ണര്‍ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ദൈവങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ന് എല്ലാവരുടെയും പൂജാമുറികളില്‍ ചില്ലിട്ടുവെച്ചിരിക്കുന്ന വര്‍ണ്ണശബളമായ രൂപങ്ങള്‍ നല്‍കിയതില്‍ രവിവര്‍മയുടെയും, സുഗന്ധാബായിയുടെയും പങ്ക് എത്രത്തോളമായിരുന്നെന്ന് ഈ ചിത്രം കണ്ടാല്‍ നമുക്ക് മനസിലാകും. സ്വയം ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീ മാത്രമായ തനിക്ക് എങ്ങനെ ദേവിയെപ്പോലെ ഇരിക്കാന്‍ സാധിക്കും എന്ന സുഗന്ധാബായിയുടെ ചോദ്യത്തിന് രവിവര്‍മ പ്രതികരിക്കുന്ന രംഗമൊക്കെ വളരെയേറെ മികച്ചതായിരുന്നു. രവിവര്‍മ വരച്ച ശ്രീരാമന്‍റെ ചിത്രത്തിനുമുന്‍പില്‍ ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍ മുട്ടുകുത്തിനിന്ന് രാമകീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ പാടുന്ന രംഗവും, ഹിന്ദു ദൈവങ്ങളെ വരച്ചതിനെതിരെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ വന്നവരോടുള്ള നര്‍മത്തില്‍ ചാലിച്ച മറുപടികളും, പിന്നീട് ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയുടെ തന്നെ പിതാവായ ഫാല്‍ക്കെയും രവിവര്‍മയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും, അങ്ങനെ പല രംഗങ്ങളും ചിത്രത്തില്‍ മികച്ചുനിന്നു. ചുരുക്കം ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഇത്തിരി പാളിപ്പോകുമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും, പെട്ടെന്നുതന്നെ പഴയഗതിയിലേക്ക് ചിത്രം തിരിച്ചുവന്നു.
ഈ ചിത്രത്തിന്‍റെ റിലീസ് ഇത്രയേറെ വൈകാന്‍ കാരണം ഇതിലെ നഗ്നതാരംഗങ്ങള്‍ ആണെന്നാണ്‌ അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. അത്തരം രംഗങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍പ്പോലും അത്യന്തം മനോഹാരിതയോടെയാണ് അവ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരു ഗാനരംഗത്തില്‍ നായികാനായകന്മാര്‍ തങ്ങളുടെ ദേഹത്ത് ചായങ്ങള്‍ പുരണ്ടുകൊണ്ട് ആനന്ദത്തിന്‍റെ പാരമ്യത്തില്‍ നഗ്നരായി പരസ്പരം നോക്കിക്കിടക്കുന്നുണ്ട്. അത്തരമൊരു രംഗത്തില്‍ പോലും പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് ഒട്ടും അശ്ലീലം തോന്നാത്ത വിധത്തില്‍ മനോഹരമായ ഒരു ഓയില്‍ പെയിന്‍റിങ്ങ് കാണുന്ന അനുഭൂതി ഉളവാക്കുന്നതില്‍ സംവിധായകന്റെ പങ്ക് ചെറുതല്ല.
നായികയായി നന്ദനാ സെന്‍ മികച്ച പ്രകടനമായിരുന്നു കാഴ്ചവെച്ചത്. വളരെ മനോഹരിയായിരുന്നു അവര്‍ ചിത്രത്തില്‍. മറ്റുവേഷങ്ങളില്‍ വന്ന വിപിന്‍ ശര്‍മ, പരേഷ് റാവല്‍, ദര്‍ശന്‍ ജാരിവാല തുടങ്ങിയവരും തങ്ങളുടെ വേഷങ്ങള്‍ നല്ല രീതിയില്‍ ചെയ്തു. ഗാനങ്ങള്‍ നന്നായിരുന്നു, പശ്ചാത്തലസംഗീതം വളരെ മികച്ചുനിന്നു. സാങ്കേതികപരമായി വളരെ മികച്ചുനില്‍ക്കുന്നുണ്ട് ചിത്രം.
കേതന്‍ മേത്തയും സഞ്ജീവ് ദത്തയും ചേര്‍ന്നാണ് സംഭാഷണങ്ങള്‍ രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചിത്രത്തിലെ കോടതിമുറി രംഗങ്ങളില്‍ രവിവര്‍മയുടെ കലാസ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഡയലോഗുകള്‍ സംവിധായകന്‍ സ്വയം സെന്‍സര്‍ബോര്‍ഡിനോട് പറയാതെ പറയുന്നതുപോലെ തോന്നി. അല്ലെങ്കിലും, ആ മഹാത്മാവിനെ ആസ്പദമാക്കി ചെയ്ത സിനിമ ഒടുവില്‍ 'ജീവിച്ചിരുന്നവരും മരിച്ചവരുമായി യാതൊരു സാമ്യവുമില്ല, രഞ്ജിത് ദേശായിയുടെ രാജാ രവിവര്‍മ എന്ന നോവലിനെ ആസ്പദമാക്കി ചെയ്ത സാങ്കല്‍പ്പികസൃഷ്ടി ആണ്' എന്നൊക്കെ ആദ്യം എഴുതിക്കാണിക്കുകയാണെങ്കില്‍ മാത്രം റിലീസ് ചെയ്യാന്‍ സമ്മതിക്കാം എന്ന് വാശിപിടിച്ച സെന്‍സര്‍ബോര്‍ഡിനോടൊക്കെ എന്തുപറയാന്‍!
നല്ലൊരു ചിത്രം, സാധിക്കുമെങ്കില്‍ തീയറ്ററില്‍ കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുക. ഈ ചിത്രം നിങ്ങളുടെ തീയറ്റര്‍ വാച്ച് അര്‍ഹിക്കുന്നു.
നല്ലൊരു ചിത്രം, സാധിക്കുമെങ്കില്‍ തീയറ്ററില്‍ കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുക. ഈ ചിത്രം നിങ്ങളുടെ തീയറ്റര്‍ വാച്ച് അര്‍ഹിക്കുന്നു.
Friday, November 07, 2014
കാണേണ്ട സിനിമകൾ : 4 - "Oliver Twist" (1948)
[Courtesy : Cinema Paradiso Thanzeer]
ഒരു അനാഥലയത്തില്‍ വെച് ഒലിവറിന് ജന്മം നല്‍കിയിട്ട് അവന്‍റെ അമ്മ മരിക്കുന്നു. അനാഥനാവുന്നതോടെ അവിടത്തെ പീഡനങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിക്കുകയും ഒന്‍പതാം വയസ്സില്‍ അവനവിടം വിട്ട് ലണ്ടന്‍ തെരുവിലേയ്ക്ക് ഓടിപോവുകയും ചെയ്യുന്നു..
തെരുവില്‍ അവന് കൂട്ടാവുന്നത് ഡോട്ജര്‍ എന്ന പോക്കറ്റടികാരന്‍ പയ്യനാണ്. അവന് ഒലിവറിനെ തന്റെ നേതാവായ ഫാജിന്‍റെ താവളത്തിലേയ്ക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നു. തെരുവ് പിള്ളേരെ പോക്കറ്റടി പരിശീലിപ്പിക്കലാണ് ഫാജിന്‍റെ പണി..
ബ്രൌണ്‍ലോ എന്ന മാന്യന്‍റെ പോക്കറ്റടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കവേ ഒലിവര്‍ പിടിക്കപെടുന്നുവെങ്കിലും അനാഥ എന്നറിയുമ്പോള്‍ അയാള്‍ അവനെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കൊണ്ട് പോയി സംരക്ഷിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങള്‍ പുറത്താവുമെന്ന ഭീതിയില്‍ ഫാജിനും സംഘവും ഒലിവരിനെ തട്ടികൊണ്ട്പോരുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ആ ശ്രമത്തിനിടെ സംഘാഗമായ
നാന്‍സി എന്ന പെണ്‍കുട്ടി കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു ..
ഇത് പൊതുജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒച്ചപാടുണ്ടാക്കുകയും ബ്രൌണ്‍ലോയുടെ നേത്രത്വത്തില്‍ പോലീസ് അന്ന്വേഷണം നടത്തുകയും ഫാജിനെയും സംഘത്തെയും തടവറയില്‍ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഒലിവര്‍ ട്വിസ്റ്റ്‌ന്‍റെ കഥ 14 എണ്ണത്തോളം സിനിമ വന്നിട്ടുണ്ടങ്കിലും ഡേവിഡ് ലീനിന്‍റെ ഈ സിനിമയാണ് കൂടുതലും ഇഷ്ട്ടപ്പെടുക...
Director: David Lean
Writers: Charles Dickens (by), David Lean
Country: UK
Ratings: 7.8/10
ഒരു അനാഥലയത്തില്‍ വെച് ഒലിവറിന് ജന്മം നല്‍കിയിട്ട് അവന്‍റെ അമ്മ മരിക്കുന്നു. അനാഥനാവുന്നതോടെ അവിടത്തെ പീഡനങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിക്കുകയും ഒന്‍പതാം വയസ്സില്‍ അവനവിടം വിട്ട് ലണ്ടന്‍ തെരുവിലേയ്ക്ക് ഓടിപോവുകയും ചെയ്യുന്നു..തെരുവില്‍ അവന് കൂട്ടാവുന്നത് ഡോട്ജര്‍ എന്ന പോക്കറ്റടികാരന്‍ പയ്യനാണ്. അവന് ഒലിവറിനെ തന്റെ നേതാവായ ഫാജിന്‍റെ താവളത്തിലേയ്ക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നു. തെരുവ് പിള്ളേരെ പോക്കറ്റടി പരിശീലിപ്പിക്കലാണ് ഫാജിന്‍റെ പണി..
ബ്രൌണ്‍ലോ എന്ന മാന്യന്‍റെ പോക്കറ്റടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കവേ ഒലിവര്‍ പിടിക്കപെടുന്നുവെങ്കിലും അനാഥ എന്നറിയുമ്പോള്‍ അയാള്‍ അവനെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കൊണ്ട് പോയി സംരക്ഷിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങള്‍ പുറത്താവുമെന്ന ഭീതിയില്‍ ഫാജിനും സംഘവും ഒലിവരിനെ തട്ടികൊണ്ട്പോരുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ആ ശ്രമത്തിനിടെ സംഘാഗമായ
നാന്‍സി എന്ന പെണ്‍കുട്ടി കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു ..
ഇത് പൊതുജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒച്ചപാടുണ്ടാക്കുകയും ബ്രൌണ്‍ലോയുടെ നേത്രത്വത്തില്‍ പോലീസ് അന്ന്വേഷണം നടത്തുകയും ഫാജിനെയും സംഘത്തെയും തടവറയില്‍ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഒലിവര്‍ ട്വിസ്റ്റ്‌ന്‍റെ കഥ 14 എണ്ണത്തോളം സിനിമ വന്നിട്ടുണ്ടങ്കിലും ഡേവിഡ് ലീനിന്‍റെ ഈ സിനിമയാണ് കൂടുതലും ഇഷ്ട്ടപ്പെടുക...
Director: David Lean
Writers: Charles Dickens (by), David Lean
Country: UK
Ratings: 7.8/10
Friday, September 05, 2014
ഇപ്പഴത്തെ പെങ്കുട്ട്യോള് കൊള്ളാം, എന്താ ചൂടാവല്.!!!
നമ്മുടെ എല്ലാം ക്യാമ്പസ് ജീവിതം ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങള്‍ കൊണ്ടും ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊണ്ടും സമ്പന്നമായിരിക്കും. അത്തരത്തില്‍ ഉള്ള ഒരു അനുഭവം ഞാന്‍ പങ്കുവക്കാം. എന്റെ സുഹൃത്തിനുണ്ടായ അനുഭവം ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ എത്തിക്കുന്നു എന്നതാണ് സത്യം.
ഓഗസ്റ്റ്‌ മാസത്തിലെ അവസാനത്തെ ഞായറാഴ്ചയാണ്. കോളേജില്‍ NeST എന്ന കമ്പനിയുടെ പ്ലേസ്മെന്‍റ് നടക്കുന്നു. എന്റെ ചില സുഹൃത്തുക്കള്‍ അത് അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അവര്‍ ടെസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് ഇന്‍റര്‍വ്യൂവിന് പേര് വിളിക്കാന്‍ കാത്തുനില്‍ക്കുകയാണ്. ഒരു കൂട്ടം വായ്നോക്കികള്‍ ആ കൂട്ടത്തില്‍ അവിടെ അവസരം കാത്തിരിപ്പുണ്ട്‌. അവര്‍ ഓരോരുത്തരുടെ പേര് വിളിക്കുമ്പോള്‍ കമന്‍റടിച്ചും പാട്ട് പാടിയും അവിടെയുള്ളവരുടെ വിരസതക്ക് ഒരു അറുതി വരുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതിന്നിടക്കാണ് കാണാന്‍ മോശമില്ലാത്ത ഒരു കുട്ടിയുടെ പേര് വിളിച്ചത്. നിങ്ങള്‍ അവളെ കാണാന്‍ സാധ്യത ഇല്ലാത്തോണ്ട് വേണെങ്കില്‍ എനിക്ക് ഐശ്വര്യ റായിയുടെ അത്രേം ലുക്ക് ഉള്ള പെണ്ണ് എന്നൊക്കെ പറയാം. അത്രക്കൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ആ കുട്ടി തീരെ മോശം ഒന്നും അല്ല കേട്ടോ. എന്തായാലും കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം. ആ കുട്ടിടെ പേര് (ശാരി എന്നോ രാഖി എന്നോ മറ്റോ ആണ് പേര്) വിളിച്ചു. ഉടനെ നമ്മുടെ വായ്നോക്കി ടീംസ് പ്രതിധ്വനി പോലെ ആ കുട്ടിടെ പേര് വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് കൊണ്ടിരുന്നു. "ശാരി ശാരി" എന്ന വിളി അന്തരീക്ഷത്തില്‍ മുഴങ്ങി. ആ കുട്ടി എഴുന്നേറ്റു. പതിയെ നടന്നു. വായ്നോക്കി ടീംസിന്‍റെ ശബ്ദം കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് നമ്മുടെ കഥയിലെ ട്വിസ്റ്റ്‌. അവള്‍ അവര്‍ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഒറ്റചോദ്യം: "ഇത്രേം അലറി വിളിക്കാന്‍ നിന്‍റെയൊക്കെ ആരെങ്കിലും ചത്തോടാ???"
ടമാര്‍ പടാര്‍, അവര്‍ ആകെ പ്ലിങ്ങിപ്പോയി. ശശ്മാന സോറി ശ്മശാന മൂകത അവിടം മുഴുവന്‍ നിറഞ്ഞു. ഇനി ആ കൂട്ടത്തില്‍ ഉള്ളവര്‍ ഏതു സ്ത്രീയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുമ്പോഴും അതിപ്പോ 'അമ്മേ' എന്ന് വിളിക്കുമ്പോ ആണെങ്കി പോലും നല്ല
അച്ചടക്കം കാണിക്കും, അതുറപ്പ്‌, അമ്മാതിരി ആട്ടല്ലേ ആ കുട്ടിടെ കയ്യീന്ന് കിട്ടീത്. :D
എന്തായാലും ഇപ്പഴത്തെ പെങ്കുട്ട്യോള് കൊള്ളാം, എന്താ ചൂടാവല്...!!!
[കടപ്പാട്: അനുഭവം വാക്കാല്‍ പങ്കുവച്ച, ഈ രംഗത്തിന് ദൃക്സാക്ഷി കൂടി ആയിരുന്ന രാഖില്‍ എന്ന സുഹൃത്തിനോട്‌ :) ]
Monday, July 28, 2014
ചില "ഇമ്മിണി ബല്യ" ചെറിയ പെരുന്നാള്‍ വിശേഷങ്ങള്‍...
വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ പെരുന്നാൾ. എല്ലാ തവണയും നാവിൽ വെള്ളമൂറുന്ന സ്വാദിന്‍റെ ഓര്‍മകളുമായാണ് പെരുന്നാള്‍ കടന്നു പോകാറുള്ളത്. കഴിഞ്ഞ തവണ സഹമുറിയന്‍ അഫീഫ് ആയിരുന്നു പെരുന്നാള്‍ മനോഹരം ആക്കിയത്. വടകരയില്‍, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ നാദാപുരത്തിന് അടുത്ത് പാറക്കടവിലുള്ള അഫീഫിന്‍റെ വീട്ടില്‍ വച്ചുള്ള നോമ്പ് തുറയില്‍ ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഒരു സംഘം സുഹൃത്തുക്കള്‍ സാമാന്യം നല്ല രീതിയില്‍ പോളിംഗ് നടത്തി. ഇത്തവണ കോഴിക്കോട്/മലപ്പുറം ഭാഗത്തുള്ള സുഹൃത്തുക്കളുടെയെല്ലാം ക്ഷണം നിരസിക്കേണ്ടി വന്നു, നാട്ടിലെ ചില തിരക്കുകള്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു കാരണം. ഏറെ നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷം തിരോന്തരത്ത്‌ നിന്നും നാട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഇനിയൊരു യാത്ര വേണ്ടെന്നു വച്ചു എന്നതാണ് സത്യം. പെരുന്നാള്‍ ഓര്‍മകളില്‍ എന്നും തങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന നഗരമാണ് കോഴിക്കോട്. എന്നും എന്നെ കൈ നീട്ടി സ്വീകരിചിടുള്ള നാട്. പൊറ്റെക്കാടിന്‍റെ നെഞ്ച് വിരിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന പ്രതിമ, സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഒന്നിച്ചു ചേരുന്ന മാനാഞ്ചിറ, ഇരമ്പുന്ന സൌഹൃദം ബാക്കി വയ്ക്കുന്ന കോഴിക്കോട് ബീച്ച്, മിഠായി തെരുവിലെ തിരക്ക്, ടൌണിലെ ന്യൂജനറേഷന്‍ ഫ്രീക്സിന്‍റെ പുത്തന്‍ മാളുകള്‍, പാരഗണിലെ ബിരിയാണി, മാന്യമായ രീതിയില്‍ ഓട്ടോ ചാര്‍ജ് മേടിക്കുന്ന ഏറ്റവും സഹൃദയരായ ഓട്ടോക്കാര്‍- അങ്ങനെയങ്ങനെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍...ഇത്തവണ പെരുന്നാളിന് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ മിസ്‌ ചെയ്യുന്നത് ഈ കോഴിക്കോടന്‍ വിഭവങ്ങള്‍ തന്നെ. നിലം തൊടാതെയുള്ള പലതവണയുള്ള ഓട്ടത്തിനിടയിലും എന്തിനും സഹായികളായി നില്‍ക്കുന്ന രണ്ട് മൂന്ന് കോഴിക്കോടുകാരുണ്ട്. മാറിയത് ഞാനാണ് കോഴിക്കോടിന് ഒരു മാറ്റവുമില്ല. അതേ തിരക്ക്, അതേ വേഗം. അതേ ആതിഥ്യ മര്യാദ. നന്മയുടെ നഗരം.
നന്ദി...
Thursday, June 12, 2014
"---------------------------------------------------" (പേരിടാത്ത രചന)
പത്രാധിപ സോദരാ,
ഇനിയും പേരിടാത്ത
മോശം എന്ന് പറഞ്ഞവന്‍, ഒരു എഡിറ്റര്‍,
ജീവിക്കാനുള്ള ആശ തീരും മുന്നേ
ഇത് സമയത്തിന് അയക്കാതിരുന്ന പോസ്റ്റ്‌മാനിന്ന്,
വലിച്ചെറിഞ്ഞ മറ്റൊരുവള്‍-മാസികയുടെ പത്രാധിപര്‍,
ഇങ്ങനെ ഒക്കെ എഴുതാന്‍ പറഞ്ഞ സുഹൃത്തിന്
പറഞ്ഞു തീരുന്നേനും മുന്നേ നാട്ടിലേക്കുള്ള
റെയില്‍വേ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്യാന്‍ പറ്റി..
മാഗസിന് അയക്കാന്‍ പറഞ്ഞ സുഹൃത്തിന്‍റെ
ഇനിയും പേരിടാത്ത
ഒരു രചന അയക്കുന്നു,
ഇതിനെ ചവറ്റു കൊട്ടയിലാക്കിയ
ഒരു മാസിക പൂട്ടിപ്പോയി...
മറ്റൊന്നിന്‍റെ സ്ഥാവര ജംഗമ വസ്തുക്കള്‍
എല്ലാം തീപ്പിടുത്തത്തില്‍ എരിഞ്ഞമര്‍ന്നു...
ഇത്രയും പറഞ്ഞത് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ കാര്യം...
ഇനി വ്യക്തികളുടെ കാര്യം...
ഇതിനെ ചവറ്റു കൊട്ടയിലാക്കിയ
ഒരു മാസിക പൂട്ടിപ്പോയി...
മറ്റൊന്നിന്‍റെ സ്ഥാവര ജംഗമ വസ്തുക്കള്‍
എല്ലാം തീപ്പിടുത്തത്തില്‍ എരിഞ്ഞമര്‍ന്നു...
ഇത്രയും പറഞ്ഞത് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ കാര്യം...
ഇനി വ്യക്തികളുടെ കാര്യം...
മോശം എന്ന് പറഞ്ഞവന്‍, ഒരു എഡിറ്റര്‍,
ജീവിക്കാനുള്ള ആശ തീരും മുന്നേ
അവന്‍റെ കാര്യം 'ഖുദാ ഹവാ'
ഇത് സമയത്തിന് അയക്കാതിരുന്ന പോസ്റ്റ്‌മാനിന്ന്,
കാലന്‍റെ അടുക്കല്‍,അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും
കത്തുകള്‍ എത്തിക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്...
ഇതെഴുതിയ കടലാസ് ചോറ് പൊതിയാന്‍ എടുത്തവന്‍,
തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തുവോന്‍, ഒരു പ്രൂഫ്‌ റീഡര്‍...
അതവന്‍റെ കൊലച്ചോറായി
ആ ചോറ് വിഴുങ്ങും മുന്നേ ആയുസ്സൊടുങ്ങി!!!
ആ ചോറ് വിഴുങ്ങും മുന്നേ ആയുസ്സൊടുങ്ങി!!!
വലിച്ചെറിഞ്ഞ മറ്റൊരുവള്‍-മാസികയുടെ പത്രാധിപര്‍,
അവളെ അവളുടെ കെട്ടിയോനും വലിച്ചെറിഞ്ഞു
ഇന്നവരുടെ വിവാഹമോചനക്കേസ്
വിധി കാത്ത് വഞ്ചിയൂര്‍ കോടതിയിലുണ്ട്...
ഇങ്ങനെ ഒക്കെ എഴുതാന്‍ പറഞ്ഞ സുഹൃത്തിന്
പറഞ്ഞു തീരുന്നേനും മുന്നേ നാട്ടിലേക്കുള്ള
റെയില്‍വേ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്യാന്‍ പറ്റി..
മാഗസിന് അയക്കാന്‍ പറഞ്ഞ സുഹൃത്തിന്‍റെ
ഏറെനാള്‍ നീണ്ടു നിന്ന പല്ലുവേദന മാറി...
എഴുതാന്‍ പേന തന്ന സഹോദരിക്ക്
എഴുതാന്‍ പേന തന്ന സഹോദരിക്ക്
തൂലികാ സൗഹൃദം വഴി കല്യാണവുമായി...ഇത്രയും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്,
ഈ രചന കൂടി കോളേജ് മാഗസിനില്‍...???
ഈ രചന കൂടി കോളേജ് മാഗസിനില്‍...???
ഇത് നിങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമോ?
ഇല്ലെങ്കില്‍ ഫേസ്ബുക്കിലും ബ്ലോഗ്ഗിലും ചിത്രവും ഫോണ്‍ നമ്പറും സഹിതം
"ഷെയര്‍ ചെയ്യാത്തോന്‍റെ കാലൊടിയും
"ഷെയര്‍ ചെയ്യാത്തോന്‍റെ കാലൊടിയും
ലൈക്‌ ചെയ്യത്തോള്ടെ കയ്യൊടിയും" എന്നിടണം...
അവിടെയുണ്ട്, കണ്ണട വച്ച, കാഷായ വസ്ത്രം ധരിക്കാത്ത
'ന്യൂജനറേഷന്‍ ബുദ്ധി'ജീവികള്‍...
അവരിത് നാട് മുഴുവന്‍ എത്തിച്ചോളും...
'ന്യൂജനറേഷന്‍ ബുദ്ധി'ജീവികള്‍...
അവരിത് നാട് മുഴുവന്‍ എത്തിച്ചോളും...
Tuesday, December 24, 2013
കാണേണ്ട സിനിമകൾ : 3 - "As If I Am Not There"
[Courtesy : Cinema Paradiso Thanzeer]
ലോകത്തുള്ള എല്ലാ മനുഷ്യരും എക്കാലവും ഭയപ്പെടുന്ന സംഭവമാണ് യുദ്ധം. പല
രാജ്യങ്ങളും ഇപ്പോഴും യുദ്ധത്തിന്റെ ദുരന്തങ്ങള്‍
അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു
Director: Juanita Wilson
SCR Juanita Wilson
Country: Ireland
Language :Bosnian
Release Date:
26 July 2010 (Bosnia and Herzegovina)
ലോകത്തുള്ള എല്ലാ മനുഷ്യരും എക്കാലവും ഭയപ്പെടുന്ന സംഭവമാണ് യുദ്ധം. പല
രാജ്യങ്ങളും ഇപ്പോഴും യുദ്ധത്തിന്റെ ദുരന്തങ്ങള്‍
അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുDirector: Juanita Wilson
SCR Juanita Wilson
Country: Ireland
Language :Bosnian
Release Date:
26 July 2010 (Bosnia and Herzegovina)
Monday, December 23, 2013
കാണേണ്ട സിനിമകൾ : 2 - "The Shawshank Redemption"
The Shawshank Redemption (മോചനം) ന്റെ രാഷ്ട്രീയം !![ Review By Ramees Mohamed O]
വിമോചനം, സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവ ഒന്നും ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ കയ്യില്‍ വന്നു വീഴുന്നതല്ല. അതീവമായ ക്ഷമ, പ്രതീക്ഷ, കഠിനാധ്വാനം എന്നിവ എല്ലാം ചേരുമ്പോള്‍ ലഭിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.. ഈ സന്ദേശം അതിസുന്ദരമായി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഒരു സിനിമ ആണ് 1994 ല്‍ പുറത്തിറങ്ങിയ ഫ്രാങ്ക് ടാറബോന്റ്റ് സംവിധാനം ചെയ്ത 'SHAWSHANK REDEMPTION'.
ഇരുപതു വര്‍ഷത്തെ അങ്ങേയറ്റത്തെ ക്ഷമയും കാത്തിരിപ്പും ആത്മവിശ്വാസവും കഠിനാധ്വാനവും കൊണ്ടാണ് ആന്റി ഡഫ്രന്സ് ജയിലില്‍ നിന്നും സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുന്നത്.. അവസാനം ജയില്‍ ചാടുമ്പോള്‍ അഞ്ഞൂറ് യാര്‍ഡ്‌സ് നീളമുള്ള ജയിലിന്റെ സീവേജ് പൈപ്പിലൂടെ നീങ്ങിയാണ്‌ ആന്റി ജയിലില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നത്.. അഞ്ഞൂറ് യാര്‍ഡ്‌സ് !! അഞ്ചു ഫുട്ബോള്‍ ഫീല്‍ഡിന്റെ നീളം !! അതും മലവും അഴുക്കുകളും മണത്തു കൊണ്ട് അത്രയും ദൂരം താണ്ടി ആണ് അദ്ദേഹം അത് നേടിയെടുത്തത്.. അങ്ങേയറ്റത്തെ ത്യാഗം ഇല്ലാതെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് സ്വപ്നം മാത്രമായി അവശേഷിക്കും എന്ന സന്ദേശം സിനിമ നല്‍കുന്നു..
ആന്റി ജയിലില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നത് വരെ, അദ്ദേഹം ജയില്‍ ചാടാന്‍ വേണ്ടി ഇരുപതു വര്‍ഷത്തോളം ആയി ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളും തന്ത്രങ്ങളും കാണുന്ന ആള്‍ക്ക് അതൊരു മണ്ടത്തരം ആയി തോന്നിയേക്കാം.. ആന്റിയുടെ വികാരങ്ങളെ അവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയില്ല. എന്നാല്‍ ആ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ആന്റി ജയില്‍ വിമോചിതന്‍ ആകുമ്പോള്‍, അവര്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു, ആ വികാരത്തിന്റെ പേരു മണ്ടത്തരം എന്നല്ല 'OPTIMISM' എന്നാണു എന്ന്. ആത്മവിശ്വാസം അത് എത്ര തന്നെ അതിര് കടന്നാലും ഗുണമേ ചെയ്യൂ എന്നതാണ് സത്യം..
ലോകത്തില്‍ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ ചില രാഷ്ട്രീയ അവസ്ഥകള്‍ കാണുമ്പോള്‍, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി ജനങ്ങള്‍ വലിയ ത്യാഗങ്ങള്‍ സഹിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍, ആ ത്യാഗത്തെ നോക്കി അത് മണ്ടത്തരം ആണെന്ന് ചിലര്‍ പറയുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ വരുന്നത് 'SHAWSHANK REDEMPTION' ആണ്.. ത്യാഗമോ കഠിനാധ്വാനമോ ക്ഷമയോ കാത്തിരിപ്പോ പ്രതീക്ഷയോ ഇല്ലെങ്കില്‍ വിമോചനവും ഇല്ല.. അത് ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ കയ്യില്‍ വന്നു വീഴുന്നതല്ല. സിനിമയിലെ നായകന്‍ ആന്റിയെ ഹീറോ ആയി കണ്ടവര്‍ക്ക് അവരെ മണ്ടന്മാര്‍ എന്ന് വിളിക്കാന്‍ പറ്റില്ല..
അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ പോലും ഒരു നാള്‍ ആ പരിഹസിക്കപ്പെടുന്ന ജനം അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയെടുക്കുമ്പോളെങ്കിലും അവരുടെ വികാരത്തെ നിങ്ങള്‍ 'OPTIMISM' എന്ന് വിളിക്കാന്‍ തയ്യാറാവുക.. ആ നാളുകള്‍ക്കായി കാത്തിരിക്കാം..
"REMEMBER RED, HOPE IS A GOOD THING, MAYBE THE BEST OF THINGS, AND NO GOOD THINGS EVER DIES." - Andy Dufresne (A dialogue from the film) —
Director: Frank Darabont
Writers: Stephen King
Country: USA
Ratings: 9./10
കാണേണ്ട സിനിമകൾ: 1 - "CINEMA PARADISO"
[കടപ്പാട്: സിനിമാപാരഡിസോ തൻസീർ]
സാല്‍വറ്റോര്‍
എന്ന മധ്യവയസ്കനായ സിനിമാ സംവിധായകന്റെ ഓര്‍മകളിലൂടെയാണ് സിനിമാ പാരഡിസോ
വികസിക്കുന്നത്. കുട്ടിക്കാലത്ത് തന്റെ അച്ഛന് തുല്യമായി കണ്ടിരുന്ന ഫിലിം
ഓപറേറ്റര്‍ ആല്‍ഫഡോയുടെ മരണ വാര്‍ത്ത അറിയുന്ന സാല്‍വറ്റോറിന്റെ
ചിന്തകളില്‍ നിറയുന്ന സംഭവബഹുലമായ കഴിഞ്ഞകാലം. കഥയിങ്ങനെ; രണ്ടാംലോക
മഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം ഇറ്റലിയിലെ സിസിലിയന്‍ പട്ടണത്തില്‍ "സിനിമാ
പാരഡിസോ"
എന്ന സിനിമാ തിയേറ്ററില്‍ ഓപ്പറേറ്ററായിരുന്നു ആല്‍ഫ്രഡോ. തിയേറ്ററിനു
തൊട്ടടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ ആറു വയസുകാരനായ ടോട്ടോ തിയേറ്ററിലെ
നിത്യസന്ദര്‍ശകനാണ്. ടോട്ടോയോട് ഇഷ്ടം തോന്നിയ ആല്‍ഫ്രഡോ പതുക്കെ സിനിമ
പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന വിദ്യകള്‍ ഓരോന്നായി ടോട്ടോയെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
കൗതുകക്കണ്ണുകളോടെ എല്ലാ സിനിമകളും കാണുന്ന ടോട്ടോ ചലച്ചിത്ര
പ്രദര്‍ശനത്തിന്റെ സാങ്കേതിക വശങ്ങള്‍ പെട്ടെന്ന് പഠിക്കുന്നു. ടോട്ടോ
കൗമാരത്തിലെത്തിയ കാലത്ത് ഒരു ദിവസം അപ്രതീക്ഷിതമായി തിയേറ്ററിന്
തീപ്പിടിക്കുന്നു. ഈ അപകടത്തില്‍ ആല്‍ഫ്രഡോയുടെ രണ്ടു കണ്ണുകളുടെയും കാഴ്ച
നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം നാട്ടുകാരുടെ തീരുമാനപ്രകാരം ടോട്ടോ സിനിമാ
പ്രദര്‍ശനം നടത്തുന്നു. ഇതിനിടെ, നാട്ടിലെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുമായി ടോട്ടോ
പ്രണയത്തിലാകുന്നുവെങ്കിലും
Director: Giuseppe Tornatore
Writers: Giuseppe Tornatore (story), Giuseppe Tornatore
Country: Italy
Ratings: 8.4/10
Won Oscar. Another 19 wins & 16 nominations.
Country: Italy
Ratings: 8.4/10
Won Oscar. Another 19 wins & 16 nominations.
Saturday, November 16, 2013
സച്ചിന്‍റെ വികാര നിര്‍ഭരമായ വിടവാങ്ങല്‍ പ്രസംഗം...
"ഏറെ വികാരാധീനനായാണ് ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. 24 വര്‍ഷം നീണ്ട എന്റെ വിസ്മയ യാത്ര അവസാനത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്ന
ആദ്യം അച്ഛന്.., 1999ല്‍ അച്ഛന് എന്നെ വിട്ടുപോയി. അച്ഛന്‍റെ ശിക്ഷണമില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍
അമ്മ.., എന്നെപ്പോലെ ഒരു വികൃതിപ്പയ്യനെ എങ്ങനെ അമ്മ കൈകാര്യംചെയ്തെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. കളി തുടങ്ങിയനാള്‍ മുതല്‍ അമ്മയുടെ പ്രാര്‍ഥനകള്‍ എനിക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂളില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് നാലു വര്‍ഷം അങ്കിളിനും ആന്‍റിക്കുമൊപ്പമായിരുന്നു എന്റെ താമസം. അവര്‍ക്കു ഞാന്‍ മകനെപ്പോലെയായിരുന്നു. എന്റെ ഇളയ സഹോദരന്‍ നിതിന്‍.. നീ എന്തു ചെയ്താലും അതില്‍ 100 ശതമാനം പൂര്‍ണത നേടുമെന്നു നിതിന്‍ പറയുമായിരുന്നു. എനിക്ക് ആദ്യം ഒരു ബാറ്റ് സമ്മാനിച്ചത് സഹോദരി സവിതയായിരുന്നു. എനിക്കുവേണ്ടി ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞുവച്ച സഹോദരന്‍ അജിത്ത്. എന്നെ എന്റെ ഗുരു അച്ചരേക്കറുടെ പക്കല്‍ ആദ്യമെത്തിക്കുന്നത് അജിത്താണ്. ഇന്നലെ രാത്രിപോലും എന്നെ വിളിച്ചു.. ഇന്നലെ ഔട്ടായതിനെക്കുറിച്ചെല്ലാം സംസാരിച്ചു.
1990ല്‍ അഞ്ജലിയെ കാണുന്നതായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ സംഭവം. ഒരു ഡോക്ടറായ അഞ്ജലിക്കു മുന്നില്‍ വലിയൊരു കരിയറുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഞാന്‍ കളി തുടരാനായിരുന്നു അഞ്ജലിയുടെ തീരുമാനം മക്കളുടെ കാര്യങ്ങള്‍ നോക്കിയത് അവളാണ്. ജീവിതത്തിലെ രണ്ട് അമൂല്യ രത്നങ്ങള്‍.. സാറയും അര്‍ജുനും.. അവരുടെ നിരവധി പിറന്നാളുകള്‍ എനിക്കു നഷ്ടമായിട്ടുണ്ട്. അവധി ദിനങ്ങള്‍ നഷ്ടമായിട്ടുണ്ട്.. കഴിഞ്ഞ 14 - 16 വര്‍ഷമായി ഞാന്‍ അധികനേരം അവര്ക്കൊപ്പമുണ്ടായിട്ടില്
ഇവിടെ, മുംബൈയിലാണ് ഞാന്‍ എന്റെ കരിയര്‍ തുടങ്ങിയത്. ന്യൂസിലാണ്ടില്‍ നിന്ന് പുലര്‍ച്ചെ നാലു മണിക്ക് വിമാനമിറങ്ങി രാവിലെ രഞ്ജിയില്‍ കളിച്ചതോര്‍ക്കുന്നു. ബിസിസിഐ തുടക്കം മുതല്‍ എനിക്കൊപ്പമായിരുന്നു. സെലക്ടേഴ്സിന് നന്ദി. ഞാന്‍ നന്നായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു എന്നുറപ്പു വരുത്താന്‍ നിങ്ങളെന്നും എനിക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.
എനിക്കൊപ്പം കളിച്ച എല്ലാ മുതിര്‍ന്ന ക്രിക്കറ്റ് താരങ്ങള്‍ക്കും നന്ദി. രാഹുലിനെയും വിവിഎസിനെയും സൌരവിനെയും സ്ക്രീനില്‍ കാണാം. അനില്‍ ഇവിടില്ല. എല്ലാ കോച്ചുമാരും. എം.എസ് ധോണി 200ാം ടെസ്റ്റ് തൊപ്പി അണിയിക്കുമ്പോള്‍ ടീം അംഗങ്ങള്‍ക്കായി എനിക്കൊരു സന്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതില്‍ നാമെല്ലാം അങ്ങേയറ്റം അഭിമാനിക്കുന്നതായി ഞാനവരോട് പറഞ്ഞു. അങ്ങേയറ്റം അന്തസ്സോടെ രാജ്യത്തെ ഇനിയും സേവിക്കാനാവുമെന്ന് എനിക്ക് പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. ശരിയായ സ്പിരിറ്റോടെ രാജ്യത്തെ നിങ്ങള്‍ ഇനിയും സേവിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് പൂര്‍ണ്ണ വിശ്വാസമുണ്ട്.
എന്നെ ഫിറ്റ് ആയി നിലനിര്‍ത്തിയ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ഞാനെന്‍റെ കടമ നിര്‍വഹിക്കാതെ പോവും. എന്റെ പരിക്കുകള്‍ ഭേദമാക്കാന്‍ അസമയത്തും അവര്‍ പ്രയത്നിച്ചു. പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്ത് അന്തരിച്ച മാര്‍ക്ക് മസ്കാരനാസ്. എന്റെ വലിയ നഷ്ടം. മാര്‍ക്കിനു ശേഷം അത് തുടരുന്നു, എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ മാനേജ്മെന്‍റ് ടീം WSG. കഴിഞ്ഞ 14 വര്‍ഷമായി എന്നോടൊപ്പം അടുത്തിടപഴകുന്നു, വിനയ് നായിഡു.
സ്കൂള്‍ നാളുകള്‍ മുതല്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ എന്നെ ആഴത്തില്‍ പിന്തുണച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്നുമതെ. നന്ദി. അനര്‍ഘമായ ആ നിമിഷങ്ങള്‍ ഒപ്പിയെടുത്തതിന് പ്രിയ ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍മാര്‍ക്ക് നന്ദി.
എനിക്കറിയാം, എന്റെ സംസാരം ഇത്തിരി നീണ്ടിട്ടുണ്ട്. ലോകത്തിന്‍റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും നിന്ന് ഇവിടെ പറന്നെത്തിയവര്‍ക്ക് അകമഴിഞ്ഞ നന്ദി പറയേണ്ടതുണ്ട്. ഹൃദയത്തിന്‍റെ ആഴങ്ങളില്‍നിന്ന് എനിക്കെന്‍റെ ആരാധകരോട് നന്ദി പറയേണ്ടതുണ്ട്. 'സച്ചിന്‍ സച്ചിന്‍' എന്ന ആവേശം വിതയ്ക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ആരവം എന്റെ അന്ത്യശ്വാസം വരെ എനിക്കൊപ്പമുണ്ടാവും. നന്ദി."
ആദ്യം അച്ഛന്.., 1999ല്‍ അച്ഛന് എന്നെ വിട്ടുപോയി. അച്ഛന്‍റെ ശിക്ഷണമില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍
അമ്മ.., എന്നെപ്പോലെ ഒരു വികൃതിപ്പയ്യനെ എങ്ങനെ അമ്മ കൈകാര്യംചെയ്തെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. കളി തുടങ്ങിയനാള്‍ മുതല്‍ അമ്മയുടെ പ്രാര്‍ഥനകള്‍ എനിക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂളില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് നാലു വര്‍ഷം അങ്കിളിനും ആന്‍റിക്കുമൊപ്പമായിരുന്നു എന്റെ താമസം. അവര്‍ക്കു ഞാന്‍ മകനെപ്പോലെയായിരുന്നു. എന്റെ ഇളയ സഹോദരന്‍ നിതിന്‍.. നീ എന്തു ചെയ്താലും അതില്‍ 100 ശതമാനം പൂര്‍ണത നേടുമെന്നു നിതിന്‍ പറയുമായിരുന്നു. എനിക്ക് ആദ്യം ഒരു ബാറ്റ് സമ്മാനിച്ചത് സഹോദരി സവിതയായിരുന്നു. എനിക്കുവേണ്ടി ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞുവച്ച സഹോദരന്‍ അജിത്ത്. എന്നെ എന്റെ ഗുരു അച്ചരേക്കറുടെ പക്കല്‍ ആദ്യമെത്തിക്കുന്നത് അജിത്താണ്. ഇന്നലെ രാത്രിപോലും എന്നെ വിളിച്ചു.. ഇന്നലെ ഔട്ടായതിനെക്കുറിച്ചെല്ലാം സംസാരിച്ചു.
1990ല്‍ അഞ്ജലിയെ കാണുന്നതായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ സംഭവം. ഒരു ഡോക്ടറായ അഞ്ജലിക്കു മുന്നില്‍ വലിയൊരു കരിയറുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഞാന്‍ കളി തുടരാനായിരുന്നു അഞ്ജലിയുടെ തീരുമാനം മക്കളുടെ കാര്യങ്ങള്‍ നോക്കിയത് അവളാണ്. ജീവിതത്തിലെ രണ്ട് അമൂല്യ രത്നങ്ങള്‍.. സാറയും അര്‍ജുനും.. അവരുടെ നിരവധി പിറന്നാളുകള്‍ എനിക്കു നഷ്ടമായിട്ടുണ്ട്. അവധി ദിനങ്ങള്‍ നഷ്ടമായിട്ടുണ്ട്.. കഴിഞ്ഞ 14 - 16 വര്‍ഷമായി ഞാന്‍ അധികനേരം അവര്ക്കൊപ്പമുണ്ടായിട്ടില്
ഇവിടെ, മുംബൈയിലാണ് ഞാന്‍ എന്റെ കരിയര്‍ തുടങ്ങിയത്. ന്യൂസിലാണ്ടില്‍ നിന്ന് പുലര്‍ച്ചെ നാലു മണിക്ക് വിമാനമിറങ്ങി രാവിലെ രഞ്ജിയില്‍ കളിച്ചതോര്‍ക്കുന്നു. ബിസിസിഐ തുടക്കം മുതല്‍ എനിക്കൊപ്പമായിരുന്നു. സെലക്ടേഴ്സിന് നന്ദി. ഞാന്‍ നന്നായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു എന്നുറപ്പു വരുത്താന്‍ നിങ്ങളെന്നും എനിക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.
എനിക്കൊപ്പം കളിച്ച എല്ലാ മുതിര്‍ന്ന ക്രിക്കറ്റ് താരങ്ങള്‍ക്കും നന്ദി. രാഹുലിനെയും വിവിഎസിനെയും സൌരവിനെയും സ്ക്രീനില്‍ കാണാം. അനില്‍ ഇവിടില്ല. എല്ലാ കോച്ചുമാരും. എം.എസ് ധോണി 200ാം ടെസ്റ്റ് തൊപ്പി അണിയിക്കുമ്പോള്‍ ടീം അംഗങ്ങള്‍ക്കായി എനിക്കൊരു സന്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതില്‍ നാമെല്ലാം അങ്ങേയറ്റം അഭിമാനിക്കുന്നതായി ഞാനവരോട് പറഞ്ഞു. അങ്ങേയറ്റം അന്തസ്സോടെ രാജ്യത്തെ ഇനിയും സേവിക്കാനാവുമെന്ന് എനിക്ക് പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. ശരിയായ സ്പിരിറ്റോടെ രാജ്യത്തെ നിങ്ങള്‍ ഇനിയും സേവിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് പൂര്‍ണ്ണ വിശ്വാസമുണ്ട്.
എന്നെ ഫിറ്റ് ആയി നിലനിര്‍ത്തിയ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ഞാനെന്‍റെ കടമ നിര്‍വഹിക്കാതെ പോവും. എന്റെ പരിക്കുകള്‍ ഭേദമാക്കാന്‍ അസമയത്തും അവര്‍ പ്രയത്നിച്ചു. പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്ത് അന്തരിച്ച മാര്‍ക്ക് മസ്കാരനാസ്. എന്റെ വലിയ നഷ്ടം. മാര്‍ക്കിനു ശേഷം അത് തുടരുന്നു, എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ മാനേജ്മെന്‍റ് ടീം WSG. കഴിഞ്ഞ 14 വര്‍ഷമായി എന്നോടൊപ്പം അടുത്തിടപഴകുന്നു, വിനയ് നായിഡു.
സ്കൂള്‍ നാളുകള്‍ മുതല്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ എന്നെ ആഴത്തില്‍ പിന്തുണച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്നുമതെ. നന്ദി. അനര്‍ഘമായ ആ നിമിഷങ്ങള്‍ ഒപ്പിയെടുത്തതിന് പ്രിയ ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍മാര്‍ക്ക് നന്ദി.
എനിക്കറിയാം, എന്റെ സംസാരം ഇത്തിരി നീണ്ടിട്ടുണ്ട്. ലോകത്തിന്‍റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും നിന്ന് ഇവിടെ പറന്നെത്തിയവര്‍ക്ക് അകമഴിഞ്ഞ നന്ദി പറയേണ്ടതുണ്ട്. ഹൃദയത്തിന്‍റെ ആഴങ്ങളില്‍നിന്ന് എനിക്കെന്‍റെ ആരാധകരോട് നന്ദി പറയേണ്ടതുണ്ട്. 'സച്ചിന്‍ സച്ചിന്‍' എന്ന ആവേശം വിതയ്ക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ആരവം എന്റെ അന്ത്യശ്വാസം വരെ എനിക്കൊപ്പമുണ്ടാവും. നന്ദി."
Saturday, October 19, 2013
കൂകിപ്പായും തീവണ്ടി...
പുറത്ത് നിന്നും അകത്തേക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ വീശുന്ന ഒരു കൈ അല്ലെങ്കില്‍ കൈകള്‍, അകത്ത് കണ്ണ് തുടക്കുന്ന, അല്ലെങ്കില്‍ വീശിക്കാണിക്കുന്ന മറ്റൊരു കൈ(കള്‍)- ഓരോ തീവണ്ടി യാത്രയും ആരംഭിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ ആണ്. ദുരിതം പേറുന്ന നാട്ടില്‍ നിന്നുള്ള രക്ഷയോ ദുരിതത്തിന്‍റെ നടുവിലേക്കുള്ള പ്രവസമോ ആണ് അതിന്‍റെ ഒടുക്കം. വഴിയിലെ മരങ്ങളെ, മണ്ണിനെ, മഴമേഘങ്ങളെ എല്ലാം തലോടി പുഴയും മഴയും കടന്ന് കൂകി പായുന്ന തീവണ്ടി. പണ്ടത്തെ പുകവലിയന്‍ ഡീസല്‍ എന്‍ജിനുകള്‍ പിന്‍വലിക്കപ്പെട്ടതോടെ വേഗത കൂടിയ ഉശിരന്‍ ശകടങ്ങളായി അവ മാറി. പുറമേ നില്‍ക്കുന്നവന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ ദുരിതമെങ്കിലും അകത്ത് ഒരുപാട് നല്ല നിമിഷങ്ങള്‍ സമ്മാനിച്ചാണ് ഓരോ വണ്ടിയും യാത്ര അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്. ഇണക്കവും പിണക്കവും പറഞ്ഞു കൊണ്ടും തമാശകളും കയ്യില്‍ കരുതിയ പൊതികളും പങ്കു വച്ചും പാട്ട് പാടിയും കഥകള്‍ പറഞ്ഞും പ്രണയത്തിന്‍റെ ഏകാധിപത്യവും സൌഹൃദത്തിന്‍റെ ജനാധിപത്യവും അനുഭവിച്ചും ആണ് ഓരോ ബോഗിയും കടന്ന് പോകുന്നത്. ഒരുപിടി നല്ല ഓര്‍മകളെയും പരിചയങ്ങളെയും ഓര്‍മപ്പെടുത്തലുകളെയും കാഴ്ച വക്കുന്ന ഒരുപാട് നല്ല യാത്രകള്‍, യാത്രികര്‍.
പല സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും കയറുന്ന, പല സ്റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ പോകുന്ന, പല ലക്ഷ്യങ്ങളുള്ള, ജനതതി...
അവരില്‍ സുഹൃദ് സംഘങ്ങള്‍ ഉണ്ട്, കമിതാക്കള്‍ ഉണ്ട്, സഹോരങ്ങള്‍ ഉണ്ട്, കുടുംബങ്ങള്‍ ഉണ്ട്, ഒരേ സ്ഥലത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്നവരും ജോലി തേടുന്നവരും ഉണ്ട്. ചിരപരിചിതര്‍ എന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും അപരിചിതമായ ഒറ്റയാള്‍ മുഖങ്ങളും ഉണ്ട്. ഇവര്‍ക്കിടയിലൂടെ ജീവിതത്തിന്‍റെ നീണ്ട നാഴികയില്‍ പാട്ട് പാടിയും ചായയും കാപ്പിയും കുടിവെള്ളവും പകര്‍ന്നു നല്‍കിയും വിശപ്പിനുള്ള ഉപായങ്ങള്‍ കൈമാറിയും നടന്നു നീങ്ങുന്നവരെയും കാണാം.
ലേഡീസ് കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റ് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ ലോകമാണ്. കിടന്നുറങ്ങുമ്പോള്‍ പോലും ആ സ്വാതന്ത്ര്യം അനുഭവിക്കാം. ജനറല്‍ കംപാര്‍ട്ടുമെന്‍റില്‍ പാലിക്കേണ്ട ചിട്ടവട്ടങ്ങളൊന്നും ലേഡീസ് കംപാര്‍ട്ടുമെന്‍റിന് ബാധകമല്ല. അത് സ്ത്രീകളുടെ മാത്രം സാമ്രാജ്യമാണ്. ഇത് പോലെ സ്ത്രീക്കു സ്വാതന്ത്ര്യമനുഭവിക്കാവുന്നയിടം വേറെ എവിടെയാണുള്ളത്?
പ്രണയിക്കാന്‍ ട്രെയിന്‍ പോലെ സൗകര്യപ്രദമായ മറ്റൊരു സ്ഥലം ഇല്ലത്രെ. അനുഭവസ്ഥര്‍ പറയുന്നു, എനിക്കറിയില്ല...!!!
"അത്ര തിരക്കൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് ഒരു പെണ്‍കുട്ടി കയറി എതിര്‍വശത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. ആദ്യമത്ര കാര്യമാക്കിയില്ലെങ്കിലും സ്ഥിരമായപ്പോള്‍ വെറുതെയൊന്നു ശ്രദ്ധിച്ചു. കണ്ണുകള്‍ തമ്മിലുടക്കി കൊളുത്തിവലിച്ചു. പല ദിവസങ്ങളില്‍ ഇതു തുടര്‍ന്നു. ഒടുവില്‍ ഒരു ദിവസം ഒരു ചിരിയമ്പെയ്തു നോക്കി. അമ്പുകൊണ്ട് പെണ്ണിന്‍റെ ചുണ്ടിലും ചെറുചിരി. പിറ്റേന്ന് മുതല്‍ :ആ: സ്റ്റേഷന് വരെ ട്രെയിനിന് വേഗത കുറവും, അവിടം മുതല്‍ വേഗത കൂടുതലും അനുഭവപ്പെട്ടു. അവളുടെ സ്റ്റേഷന് മുമ്പ് എതിര്‍ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കാന്‍ വന്ന വൃദ്ധനോട് ശണ്ഠകൂടി. പ്രണയിച്ച് പ്രണയിച്ച് ഒടുവില്‍..."
ഇങ്ങനെ എത്രയെത്ര പ്രണയങ്ങള്‍ നെഞ്ചിന്‍കൂടിനുള്ളിലൊതുക്കിയാണ് ട്രെയിന്‍ നീങ്ങുന്നത്.?
യുവതികളുടെ ഭാഗം നിന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞാല്‍ വേര്‍പിരിയലിന്‍റെ വേദന സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ടാണ് ചിലപ്പോള്‍ :അവന്: പോകുന്നത്. നെറ്റിയില്‍ തുറിച്ച തീക്കണ്ണുമായി അവന് മെല്ലെ ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് വരും. മിണ്ടിയാല്‍ കരഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരു ആകുലത സമ്മാനിച്ച് വേര്‍പിരിയലിന്‍റെ അനിവാര്യതയായി അവന് കാത്തു കിടക്കും, തൊണ്ടയില്‍ തടഞ്ഞ വിമ്മിട്ടം ബാക്കിയാക്കി. ചേര്‍ത്തു പിണഞ്ഞ കൈകളെ നിര്‍ദ്ദാക്ഷിണ്യം വേര്‍പെടുത്തി അവന് മുന്നോട്ടു പോകും.
കൈവീശലുകളെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തി ആരൊക്കെയോ പിന്നിലേക്ക് മറയുന്നത് അവന് ശ്രദ്ധിക്കുകയേയില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ നൊമ്പരങ്ങള്‍ക്ക് തെല്ലും പരിഗണന നല്‍കാതെ ചൂളംകുത്തി താളമടിച്ച് അവനങ്ങനെ പൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.
ചില അപൂര്‍വ്വ നൊമ്പരങ്ങളുടെ കഥയും പറയാനുണ്ട്. ട്രെയിന്‍ യാത്രകള്‍ക്ക് ഇവയ്ക്കൊക്കെയും പ്രണയത്തിന്‍റെ ലാഞ്ചനയുണ്ട്. ഒരു മണിക്കൂര്‍ യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ മനസ്സുകൊണ്ട് ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ തീവ്രമായി പ്രണയിച്ച് ഒടുവില്‍ തനിച്ചാക്കി എവിടെയോ അവള്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോള്‍, അതുവരെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒന്നു നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ ഇരുന്നവള്‍ 'ഞാന്‍ പോട്ടെ' എന്ന മട്ടില്‍ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ അനുഭവിച്ച നൊമ്പരം, ആദ്യമായും അവസാനമായുമുള്ള കാഴ്ച, ഇനിയൊരിക്കലും കാണുകയില്ലെന്നറിയുമ്പോഴുള്ള വിങ്ങല്‍- ഇതൊക്കെ ട്രെയിന്‍ യാത്ര സമ്മാനിക്കുന്നവയാണ്. എന്തൊക്കെ കാഴ്ചാനുഭവങ്ങളാണ് ട്രെയിന്‍ യാത്ര നമുക്ക് നല്‍കുന്നത്. വാതില്‍ക്കലെ കമ്പിക്കുള്ളില്‍ പിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കാല്പനികഭാവമാണ് മനസ്സിന്. കായലുകള്‍ക്കും പുഴകള്‍ക്കുംമീതെ ആകാശയാത്ര ചെയ്യുന്ന അനുഭവം. ഉള്‍നാടന്‍ പ്രഭാതങ്ങളിലൂടെ നീണ്ടു കയറിപ്പോകുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സുഖം അവര്‍ണ്ണനീയമാണ്.
ജീവിതത്തില്‍ ചിരിക്കാന്‍ മറന്ന് അധ്വാനത്തിന്‍റെ ആകുലത കലര്‍ന്ന മുഖവുമായി ആയിരത്തൊന്ന് ഫലിതങ്ങള്‍ വില്ക്കാന് വരുന്നവര്‍ വെറുതെ മറിച്ചുനോക്കുന്ന ഭാവത്തില്‍ പകുതിയോളം ഫലിതങ്ങളും വായിച്ചിട്ട് വേണ്ട എന്നു പറയുന്നവര്‍. ഏതോ വടക്കേ ഇന്ത്യന്‍ കുടുംബം കുറേ സംഗീതോപകരണങ്ങള്‍ നിരത്തിവെച്ച് 'പര്‍ദേശി പര്‍ദേശി ജാനാ നഹി' പാടുന്നു. വിശപ്പിന്‍റെ വേദന കലര്‍ന്ന പാട്ടിന് അസാധ്യ മധുരം.
:അഴകാന നീളെ വരും
കുളിരാനാ പാടി വരും.
കണ്ണാടി പോലെ വരും
റോണികുട്ടാ....................:
എന്ന ഇന്നസെന്‍റിന്‍റെ പാട്ട് ട്രെയിന്‍ കാണുമ്പോഴേ ഓര്‍മ്മ വരും. ട്രെയിന്‍ യാത്രയിലെ രസങ്ങള്‍ നമുക്ക് അനുഭവ വേദ്യമാക്കിത്തന്ന നമ്പര്‍ 20 മദ്രാസ് മെയിലിലാണ് ഇന്നസെന്‍റ് ഇങ്ങനെ പാടിപ്പോയത്. ട്രെയിന്‍ യാത്രയുടെ രസമറിഞ്ഞ ആരും ഇങ്ങനെ പാടിപ്പോകുമെന്നതാണ് സത്യം.
ഒരു ട്രെയിന്‍ യാത്ര നൂറുകണക്കിന് അനുഭവങ്ങളാണ് നമുക്ക് നല്‍കുന്നത്. ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത യാത്രാനുഭവങ്ങളാണ് രണ്ടു നൂല്‍പ്പാലങ്ങളിലൂടെ മൈലുകളോളം ഇങ്ങനെ ഉരുണ്ടുപോവുക എന്നതു തന്നെ എത്ര കൗതുകകരമാണ്. കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന പാടത്തിന്‍റെ അങ്ങേക്കരയിലുള്ള മലയുടെ അടിവാരത്തിലൂടെ പുകപറത്തി ചൂളം കുത്തി പാഞ്ഞുപോകുന്ന തീവണ്ടി കാണുമ്പോള്‍ കൗതുകം തോന്നുന്ന ആ കുട്ടിത്തം നിങ്ങളില്‍ ഇപ്പോഴുമുണ്ടെങ്കില്‍ ട്രെയിന്‍ യാത്രകള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു സമ്മാനിക്കുന്ന കൗതുകത്തിനും അതിരുണ്ടാകില്ല...
യുവതികളുടെ ഭാഗം നിന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞാല്‍ വേര്‍പിരിയലിന്‍റെ വേദന സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ടാണ് ചിലപ്പോള്‍ :അവന്: പോകുന്നത്. നെറ്റിയില്‍ തുറിച്ച തീക്കണ്ണുമായി അവന് മെല്ലെ ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് വരും. മിണ്ടിയാല്‍ കരഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരു ആകുലത സമ്മാനിച്ച് വേര്‍പിരിയലിന്‍റെ അനിവാര്യതയായി അവന് കാത്തു കിടക്കും, തൊണ്ടയില്‍ തടഞ്ഞ വിമ്മിട്ടം ബാക്കിയാക്കി. ചേര്‍ത്തു പിണഞ്ഞ കൈകളെ നിര്‍ദ്ദാക്ഷിണ്യം വേര്‍പെടുത്തി അവന് മുന്നോട്ടു പോകും.
കൈവീശലുകളെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തി ആരൊക്കെയോ പിന്നിലേക്ക് മറയുന്നത് അവന് ശ്രദ്ധിക്കുകയേയില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ നൊമ്പരങ്ങള്‍ക്ക് തെല്ലും പരിഗണന നല്‍കാതെ ചൂളംകുത്തി താളമടിച്ച് അവനങ്ങനെ പൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.ചില അപൂര്‍വ്വ നൊമ്പരങ്ങളുടെ കഥയും പറയാനുണ്ട്. ട്രെയിന്‍ യാത്രകള്‍ക്ക് ഇവയ്ക്കൊക്കെയും പ്രണയത്തിന്‍റെ ലാഞ്ചനയുണ്ട്. ഒരു മണിക്കൂര്‍ യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ മനസ്സുകൊണ്ട് ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ തീവ്രമായി പ്രണയിച്ച് ഒടുവില്‍ തനിച്ചാക്കി എവിടെയോ അവള്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോള്‍, അതുവരെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒന്നു നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ ഇരുന്നവള്‍ 'ഞാന്‍ പോട്ടെ' എന്ന മട്ടില്‍ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ അനുഭവിച്ച നൊമ്പരം, ആദ്യമായും അവസാനമായുമുള്ള കാഴ്ച, ഇനിയൊരിക്കലും കാണുകയില്ലെന്നറിയുമ്പോഴുള്ള വിങ്ങല്‍- ഇതൊക്കെ ട്രെയിന്‍ യാത്ര സമ്മാനിക്കുന്നവയാണ്. എന്തൊക്കെ കാഴ്ചാനുഭവങ്ങളാണ് ട്രെയിന്‍ യാത്ര നമുക്ക് നല്‍കുന്നത്. വാതില്‍ക്കലെ കമ്പിക്കുള്ളില്‍ പിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കാല്പനികഭാവമാണ് മനസ്സിന്. കായലുകള്‍ക്കും പുഴകള്‍ക്കുംമീതെ ആകാശയാത്ര ചെയ്യുന്ന അനുഭവം. ഉള്‍നാടന്‍ പ്രഭാതങ്ങളിലൂടെ നീണ്ടു കയറിപ്പോകുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സുഖം അവര്‍ണ്ണനീയമാണ്.
ജീവിതത്തില്‍ ചിരിക്കാന്‍ മറന്ന് അധ്വാനത്തിന്‍റെ ആകുലത കലര്‍ന്ന മുഖവുമായി ആയിരത്തൊന്ന് ഫലിതങ്ങള്‍ വില്ക്കാന് വരുന്നവര്‍ വെറുതെ മറിച്ചുനോക്കുന്ന ഭാവത്തില്‍ പകുതിയോളം ഫലിതങ്ങളും വായിച്ചിട്ട് വേണ്ട എന്നു പറയുന്നവര്‍. ഏതോ വടക്കേ ഇന്ത്യന്‍ കുടുംബം കുറേ സംഗീതോപകരണങ്ങള്‍ നിരത്തിവെച്ച് 'പര്‍ദേശി പര്‍ദേശി ജാനാ നഹി' പാടുന്നു. വിശപ്പിന്‍റെ വേദന കലര്‍ന്ന പാട്ടിന് അസാധ്യ മധുരം.
:അഴകാന നീളെ വരും
കുളിരാനാ പാടി വരും.
കണ്ണാടി പോലെ വരും
റോണികുട്ടാ....................:
എന്ന ഇന്നസെന്‍റിന്‍റെ പാട്ട് ട്രെയിന്‍ കാണുമ്പോഴേ ഓര്‍മ്മ വരും. ട്രെയിന്‍ യാത്രയിലെ രസങ്ങള്‍ നമുക്ക് അനുഭവ വേദ്യമാക്കിത്തന്ന നമ്പര്‍ 20 മദ്രാസ് മെയിലിലാണ് ഇന്നസെന്‍റ് ഇങ്ങനെ പാടിപ്പോയത്. ട്രെയിന്‍ യാത്രയുടെ രസമറിഞ്ഞ ആരും ഇങ്ങനെ പാടിപ്പോകുമെന്നതാണ് സത്യം.
ഒരു ട്രെയിന്‍ യാത്ര നൂറുകണക്കിന് അനുഭവങ്ങളാണ് നമുക്ക് നല്‍കുന്നത്. ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത യാത്രാനുഭവങ്ങളാണ് രണ്ടു നൂല്‍പ്പാലങ്ങളിലൂടെ മൈലുകളോളം ഇങ്ങനെ ഉരുണ്ടുപോവുക എന്നതു തന്നെ എത്ര കൗതുകകരമാണ്. കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന പാടത്തിന്‍റെ അങ്ങേക്കരയിലുള്ള മലയുടെ അടിവാരത്തിലൂടെ പുകപറത്തി ചൂളം കുത്തി പാഞ്ഞുപോകുന്ന തീവണ്ടി കാണുമ്പോള്‍ കൗതുകം തോന്നുന്ന ആ കുട്ടിത്തം നിങ്ങളില്‍ ഇപ്പോഴുമുണ്ടെങ്കില്‍ ട്രെയിന്‍ യാത്രകള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു സമ്മാനിക്കുന്ന കൗതുകത്തിനും അതിരുണ്ടാകില്ല...
Thursday, September 19, 2013
ഞാനുണ്ടായിരിക്കെ അവൻ ഉണ്ട് എന്നതിനു എനിക്കെന്തിനാ ഇനി മറ്റു തെളിവുകൾ..??
[എഴുതിയത് : സിദ്ദിക്ക് കിഴക്കേതില്‍']
ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ കൂട്ടുകാരനെ കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു കയ്യില്ലാത്ത ചെറിയ
പെൺകുട്ടി യാചിച്ച്‌ മുന്നിലേക്ക്‌ വന്നു. ദൈവം എത്ര ക്രൂരൻ!
രണ്ടുകണ്ണും കാണാത്ത ഒരു പിഞ്ചുകുഞ്ഞ്‌ അമ്മയുടെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്നു. ആ
കാഴ്ച്ച കണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം പിടഞ്ഞു. ദൈവം എത്ര മോശം!
സുന്ദരിയായിരുന്ന സുഹൃത്തിന്‍റെ പിഞ്ചോമന ഞങ്ങളെവിട്ടു പിരിഞ്ഞുപോയി. ദൈവം
ഇല്ലായെന്ന് എനിക്കുറപ്പായി!
ഫേസ്ബുക്കിൽ കാണുന്ന ചില പോസ്റ്റുകളാണിതൊക്കെ. ഇത്തരം പോസ്റ്റുകൾക്ക്‌
ഇഷ്ട്ടക്കാരും പ്രോൽസാഹകരും ഒരുപാട് ഉണ്ടുതാനും..
ഒരാൾക്ക്‌ എന്തൊക്കെ എത്രയൊക്കെ അളവിൽകൊടുക്കണമെന്ന് നല്ല നിശ്ചയമുള്ളവനാണു
ദൈവം. അതിനനുസരിച്ച്‌ കൃത്യമായ അളവിൽ അതവൻ കൊടുക്കും. അതവന്‍റെ ക്രൂരതക്കുള്ള
തെളിവല്ല. അതവന്‍റെ വിശാലമായ കാരുണ്യമാണ്.
എനിക്കറിയാം സംസാരത്തിൽ വിക്കുള്ള ഒരുത്തനെ. വിക്കുണ്ടായിട്ടും മറ്റുള്ളവരെ
പരിഹസിക്കുക എന്നത് അവന്‍റെ ഒരു ഹോബിയാണ്. പലപ്പോഴും ഞാൻ ആലോചിക്കാറുണ്ട്‌
ഇവനു വിക്കുകൂടി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇവനെ സഹിക്കാൻ മറ്റുള്ളവർക്ക്‌
കഴിയില്ലായെന്ന്.
നല്ലപ്പോലെ സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരുത്തനേയും അറിയാം. എന്നാൽ അവൻ പറയുന്ന
വാക്കുക്കൾ അധികവും തെറികളാണ്. അവന്‍റെ ആ തെറിവാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോഴൊക്കെ
തോന്നാറുണ്ട് ഇവനെങ്ങാനും നല്ലപ്പോലെ സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ
മനുഷ്യർക്ക്‌ ഇവൻ അസഹനീയമാകുമായിരുന്നു എന്ന്.
ഗോവിന്ദച്ചാമിമാർക്ക്‌ രണ്ട് കൈകൾക്കൂടി കൊടുത്തിരുന്നുവെങ്കിൽ
എന്താകുമായിരുന്നു?!
അതാണുകാര്യം. ആർക്കേലും വല്ല കുറവുമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ദൈവത്തിന്‍റെ കാരുണ്ണ്യമാണ്. വിശാലമായ കാരുണ്ണ്യം. ആ കാരുണ്ണ്യം അവൻ
കാണിച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഈ ഭൂമിയിലെ ജീവിതം വളരെ പ്രയാസകരമാകുമായിരുന്നു.
അവനറിയുന്നപോലെ കാര്യങ്ങൾ നമുക്കറിയില്ലല്ലോ?
ദൈവത്തെ ശപിച്ച്‌ ക്രൂരനെന്ന് മുദ്ര കുത്തുന്നവർക്ക്‌ മറ്റുള്ളവർക്ക്‌ എന്തേലും കൊടുക്കാൻ കഴിയുമോ?! ഇങ്ങനെ വലിയ വായിൽ സംസാരിക്കാനും പോസ്റ്റിടാനും
അല്ലാതെ. കഴിയില്ല!!
ഇനി,
എന്തേലും ഒരു കുറവു മാത്രമാണു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുള്ളത്‌. മറ്റല്ലാ
അനുഗ്രഹങ്ങളും ദൈവം കൊടുത്തിട്ടും ഉണ്ട്. അതൊന്നും അവരോ നമ്മളോ ഉണ്ടാക്കിയതും
അല്ല. എന്നിട്ടും ആ കുറഞ്ഞ ഒന്നിന്‍റെ പേരിൽ ശപിക്കുകയാണു. ക്രൂരനാണു എന്ന്
വിലയിരുത്തുകയാണു. തന്ന ഒരുപാട് അനുഗ്രഹത്തിന്‍റെ പേരിൽ സ്തുതിക്കുകയല്ല.!!
അതും ഒരുപാട് പോസിറ്റിവ്‌ ചിന്തകളും കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളും ഉള്ളവരാണു ഈ ഒരു വിഷയം
വരുമ്പോൾ അതിവേഗം നെഗറ്റീവ്‌ ചിന്തയിലേക്ക്‌ പോകുന്നത്..
ദൈവത്തിനു ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടമുള്ളവരെ അവൻ അവന്‍റെ അടുക്കലേക്ക്‌ പെട്ടന്ന് തിരികെ
വിളിക്കും. അത് അവന്‍റെ ഇഷ്ട്ടംകൊണ്ടാ. അവർക്കവൻ അവന്‍റെ അടുക്കൽ എല്ലാ
സ്ഥാനമാനങ്ങളും നൽകുന്നു. അതുകൊണ്ടു പിഞ്ചുകുഞ്ഞിന്‍റെ തിരികെ വിളി ക്രൂരതയല്ല.
ഭാഗ്യമാണു മഹാഭാഗ്യം. എതായാലും ജനിച്ചവരൊക്കെ മരിക്കണം. അപ്പോൾ പിന്നെ
കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവന്‍റെ അടുക്കലേക്ക്‌ അവൻ തിരികെ വിളിക്കുന്നതല്ലേ
നല്ലത്?!
എതായാലും
ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാനും വിലയിരുത്താനും നീയാരാടാ എന്നു ചിലർക്കെങ്കിലും തോന്നാം.
അവരോട്‌.
എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ വിലയിരുത്താനേ കഴിയൂ. ഇങ്ങനെയല്ലങ്കിൽ ഞാൻ
ഞാനല്ലാതായിത്തീരണം. എനിക്കൊരിക്കലും ഞാനല്ലാതാകാൻ കഴിയില്ലല്ലോ?...
ഇനി ചിലർക്ക്‌ ചോദിക്കാനുണ്ടാകും ദൈവം ഉണ്ടോ എന്ന്?
അവരോട്‌
ഞാനുണ്ടായിരിക്കെ അവൻ ഉണ്ട് എന്നതിനു എനിക്കെന്തിനാ ഇനി മറ്റു തെളിവുകൾ....
:) :) :)
ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ കൂട്ടുകാരനെ കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു കയ്യില്ലാത്ത ചെറിയ
പെൺകുട്ടി യാചിച്ച്‌ മുന്നിലേക്ക്‌ വന്നു. ദൈവം എത്ര ക്രൂരൻ!
രണ്ടുകണ്ണും കാണാത്ത ഒരു പിഞ്ചുകുഞ്ഞ്‌ അമ്മയുടെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്നു. ആ
കാഴ്ച്ച കണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം പിടഞ്ഞു. ദൈവം എത്ര മോശം!
സുന്ദരിയായിരുന്ന സുഹൃത്തിന്‍റെ പിഞ്ചോമന ഞങ്ങളെവിട്ടു പിരിഞ്ഞുപോയി. ദൈവം
ഇല്ലായെന്ന് എനിക്കുറപ്പായി!
ഫേസ്ബുക്കിൽ കാണുന്ന ചില പോസ്റ്റുകളാണിതൊക്കെ. ഇത്തരം പോസ്റ്റുകൾക്ക്‌
ഇഷ്ട്ടക്കാരും പ്രോൽസാഹകരും ഒരുപാട് ഉണ്ടുതാനും..
ഒരാൾക്ക്‌ എന്തൊക്കെ എത്രയൊക്കെ അളവിൽകൊടുക്കണമെന്ന് നല്ല നിശ്ചയമുള്ളവനാണു
ദൈവം. അതിനനുസരിച്ച്‌ കൃത്യമായ അളവിൽ അതവൻ കൊടുക്കും. അതവന്‍റെ ക്രൂരതക്കുള്ള
തെളിവല്ല. അതവന്‍റെ വിശാലമായ കാരുണ്യമാണ്.
എനിക്കറിയാം സംസാരത്തിൽ വിക്കുള്ള ഒരുത്തനെ. വിക്കുണ്ടായിട്ടും മറ്റുള്ളവരെ
പരിഹസിക്കുക എന്നത് അവന്‍റെ ഒരു ഹോബിയാണ്. പലപ്പോഴും ഞാൻ ആലോചിക്കാറുണ്ട്‌
ഇവനു വിക്കുകൂടി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇവനെ സഹിക്കാൻ മറ്റുള്ളവർക്ക്‌
കഴിയില്ലായെന്ന്.
നല്ലപ്പോലെ സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരുത്തനേയും അറിയാം. എന്നാൽ അവൻ പറയുന്ന
വാക്കുക്കൾ അധികവും തെറികളാണ്. അവന്‍റെ ആ തെറിവാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോഴൊക്കെ
തോന്നാറുണ്ട് ഇവനെങ്ങാനും നല്ലപ്പോലെ സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ
മനുഷ്യർക്ക്‌ ഇവൻ അസഹനീയമാകുമായിരുന്നു എന്ന്.
ഗോവിന്ദച്ചാമിമാർക്ക്‌ രണ്ട് കൈകൾക്കൂടി കൊടുത്തിരുന്നുവെങ്കിൽ
എന്താകുമായിരുന്നു?!
അതാണുകാര്യം. ആർക്കേലും വല്ല കുറവുമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ദൈവത്തിന്‍റെ കാരുണ്ണ്യമാണ്. വിശാലമായ കാരുണ്ണ്യം. ആ കാരുണ്ണ്യം അവൻ
കാണിച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഈ ഭൂമിയിലെ ജീവിതം വളരെ പ്രയാസകരമാകുമായിരുന്നു.
അവനറിയുന്നപോലെ കാര്യങ്ങൾ നമുക്കറിയില്ലല്ലോ?
ദൈവത്തെ ശപിച്ച്‌ ക്രൂരനെന്ന് മുദ്ര കുത്തുന്നവർക്ക്‌ മറ്റുള്ളവർക്ക്‌ എന്തേലും കൊടുക്കാൻ കഴിയുമോ?! ഇങ്ങനെ വലിയ വായിൽ സംസാരിക്കാനും പോസ്റ്റിടാനും
അല്ലാതെ. കഴിയില്ല!!
ഇനി,
എന്തേലും ഒരു കുറവു മാത്രമാണു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുള്ളത്‌. മറ്റല്ലാ
അനുഗ്രഹങ്ങളും ദൈവം കൊടുത്തിട്ടും ഉണ്ട്. അതൊന്നും അവരോ നമ്മളോ ഉണ്ടാക്കിയതും
അല്ല. എന്നിട്ടും ആ കുറഞ്ഞ ഒന്നിന്‍റെ പേരിൽ ശപിക്കുകയാണു. ക്രൂരനാണു എന്ന്
വിലയിരുത്തുകയാണു. തന്ന ഒരുപാട് അനുഗ്രഹത്തിന്‍റെ പേരിൽ സ്തുതിക്കുകയല്ല.!!
അതും ഒരുപാട് പോസിറ്റിവ്‌ ചിന്തകളും കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളും ഉള്ളവരാണു ഈ ഒരു വിഷയം
വരുമ്പോൾ അതിവേഗം നെഗറ്റീവ്‌ ചിന്തയിലേക്ക്‌ പോകുന്നത്..
ദൈവത്തിനു ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടമുള്ളവരെ അവൻ അവന്‍റെ അടുക്കലേക്ക്‌ പെട്ടന്ന് തിരികെ
വിളിക്കും. അത് അവന്‍റെ ഇഷ്ട്ടംകൊണ്ടാ. അവർക്കവൻ അവന്‍റെ അടുക്കൽ എല്ലാ
സ്ഥാനമാനങ്ങളും നൽകുന്നു. അതുകൊണ്ടു പിഞ്ചുകുഞ്ഞിന്‍റെ തിരികെ വിളി ക്രൂരതയല്ല.
ഭാഗ്യമാണു മഹാഭാഗ്യം. എതായാലും ജനിച്ചവരൊക്കെ മരിക്കണം. അപ്പോൾ പിന്നെ
കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവന്‍റെ അടുക്കലേക്ക്‌ അവൻ തിരികെ വിളിക്കുന്നതല്ലേ
നല്ലത്?!
എതായാലും
ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാനും വിലയിരുത്താനും നീയാരാടാ എന്നു ചിലർക്കെങ്കിലും തോന്നാം.
അവരോട്‌.
എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ വിലയിരുത്താനേ കഴിയൂ. ഇങ്ങനെയല്ലങ്കിൽ ഞാൻ
ഞാനല്ലാതായിത്തീരണം. എനിക്കൊരിക്കലും ഞാനല്ലാതാകാൻ കഴിയില്ലല്ലോ?...
ഇനി ചിലർക്ക്‌ ചോദിക്കാനുണ്ടാകും ദൈവം ഉണ്ടോ എന്ന്?
അവരോട്‌
ഞാനുണ്ടായിരിക്കെ അവൻ ഉണ്ട് എന്നതിനു എനിക്കെന്തിനാ ഇനി മറ്റു തെളിവുകൾ....
:) :) :)
Monday, September 16, 2013
"436421"ലേക്കുള്ള ആദ്യത്തെ ഫോണ്‍വിളി
ഇന്നലെ രാവിലെ മുതല്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ നിര്‍ത്താതെ ചിലച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അഴിമതി നടത്തി ചുളുവിലക്ക് വാങ്ങിയ സ്പെക്ട്രത്തിന് യഥാര്‍ത്ഥ വില നല്‍കാന്‍ നിശ്ചയിച്ച കോടതിയോടുള്ള കലിപ്പ് സാധാരണക്കാരന്‍റെ നെഞ്ചത്തോട്ട് തീര്‍ക്കുന്ന മൊബൈല്‍ കമ്പനികള്‍ തിരുവോണത്തിന് സൗജന്യ എസ്.എം.എസ്. അനുവദിക്കാത്തതു കൊണ്ട് ഉത്രാടത്തിനേ ഓണാശംസകള്‍ അയച്ച് ഓണം ആഘോഷിക്കുകയാണ് മലയാളികള്‍.,. അങ്ങനെ വെറുതെ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് എന്റെ ആദ്യത്തെ മൊബൈല്‍ കോള്‍ ആരുടേതാണ് എന്ന് ഓര്‍ത്തത്‌.,. ആദ്യമായി എസ്.എം.എസ്. അയച്ചത് ഹരികൃഷ്ണന്‍ എന്ന പേരുള്ള എന്റെ ചേട്ടന്‍റെ സുഹൃത്താണ്, അച്ഛന് ഇപ്പോഴും ഉപയോഗിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നമ്പറിലേക്ക്. HK എന്ന പേരിലാണ് അന്ന് അച്ഛന്‍റെ ഫോണില്‍ സേവ് ചെയ്തിരുന്നത്. HK അയച്ചിരുന്ന ടെക്സ്റ്റ് ഗ്രാഫിക്സ് മെസേജുകള്‍ അന്ന് ഭയങ്കര കൗതുകം ആയിരുന്നു കേട്ടോ. ആദ്യത്തെ കോള്‍ പക്ഷെ ആരുടേതാണ് എന്ന് ഓര്‍മയില്ല.
അപ്പൊ പിന്നെ ലാന്‍ഡ്‌ ലൈന്‍ കോള്‍ ആരുടേതാണ് എന്ന് ഓര്‍ത്തു നോക്കി. അച്ഛന്‍റെ ഒരേ ഒരു പെങ്ങളുടെ ഒരേ ഒരു ഭര്‍ത്താവ് രാജന്‍ മാമയുടെ തറവാട് വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു എന്റെ ആദ്യത്തെ കോള്‍., നമ്പര്‍ വരെ ഇപ്പോഴും ഓര്‍മയുണ്ട്-"436421". അന്ന് വീട്ടില്‍ ഫോണില്ല. അച്ഛന്‍റെ ഓഫീസില്‍ ഫോണ്‍ ഉണ്ട്. പക്ഷെ, ചെല്ലുമ്പോഴൊക്കെ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരിക്കും. ഒരു ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള കറക്കി വിളിക്കുന്ന ടൈപ്പ് ഫോണ്‍..,. വീട്ടില്‍ ഫോണ്‍ ഇല്ലാത്തോണ്ട് വായനശാലയുടെ അടുത്തുള്ള എസ്.ടി.ഡി. ബൂത്തില്‍ നിന്നാണ് പുറത്തേക്കുള്ള ഫോണ്‍ വിളി. നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്താ അപ്പുറത്ത് ഫോണ്‍ ട്രിംഗ് ട്രിംഗ് എന്ന് അടിചോണ്ടിരിക്കും. പിന്നെ ആരെങ്കിലും വന്ന് കോള്‍ എടുക്കും. ഹലോ എന്ന് പറയും. അപ്പൊ നമ്മളും ഹലോ പറയണം. പിന്നെ കാര്യം പറയണം. ഈ വക 'നിയമങ്ങള്‍' ഒക്കെ ഞാന്‍ കണ്ടു പഠിച്ചിരുന്നു. നിയമങ്ങള്‍ എന്ന് ഞാന്‍ പറയാന്‍ കാരണം ഉണ്ട്. അങ്ങനെ ഒക്കെ ക്രമത്തില്‍ ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ ഫോണ്‍ വിളി വര്‍ക്ക് ചെയ്യില്ല എന്നായിരുന്നു എന്റെ ധാരണ. ഇങ്ങനെ രാജമ്മാമയുടെ കൂടെ പുറത്തു പോകുമ്പോ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഗ്രൗണ്ടില്‍ മോഹനന്‍ മാമയുടെ മകന്‍ ഹരിയേട്ടന്‍ വലിയ ഫുട്ബാള്‍ കൊണ്ട് കളിക്കുന്ന കാണാം, വായനശാലയിലെ പ്രായമായ പലരെയും കാണാം. പിന്നെ രാജമ്മാമ സ്കൂളിന്‍റെ മുന്നിലുള്ള സേതുവേട്ടന്‍റെയും രാധ ചേച്ചിയുടെയും കടകളില്‍ നിന്നും വല്ല മിട്ടായി, ബാലരമ, ഇത്യാദി അല്‍കുല്‍ത്ത് ഐറ്റംസ് ഒക്കെ മേടിച്ചു തരുകേം ചെയ്യും. മറിച്ച് എന്റെ അച്ഛന്‍റെ കൂടെ ആണെങ്കില്‍ റോഡ്‌ ക്രോസ് ചെയ്യുമ്പോഴും നടക്കുമ്പോഴും ഒരു റഫറിയെ പോലെ അച്ഛന് കൂടെ കാണും. ഒരു വരയിലൂടെ നടക്കുന്ന പോലെ നടക്കണം. ഒന്നും മേടിച്ചു തരുകേം ഇല്ല. പഴയ റഫറി സ്വഭാവത്തിന് ഇപ്പോഴും ഒരു മാറ്റവുമില്ല കേട്ടോ. ആ എസ്.ടി.ഡി. ബൂത്തില്‍ രണ്ട് ഫോണ്‍ ഉണ്ട്. ചുവന്ന ഒരെണ്ണം ഒരു ചതുര കൂട്ടിനുള്ളില്‍ വച്ചിരിക്കും. വല്ല രഹസ്യവും ആണ് പറയേണ്ടതെങ്കില്‍ അതില്‍ കേറി നിന്ന് വിളിക്കാം.
പുറത്തു വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള ബീട്ടെല്‍ കമ്പനിടെ ഒരു ഫോണും ഉണ്ട്. നമ്മള് നമ്പര്‍ ഒരു ബുക്കില്‍ എഴുതണം.[അതാണ്‌ ഡയറക്ടറി എന്നാണ് ഞാന്‍ കൊറേ കാലം വിചാരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നത്] അവിടെ ഇരിക്കുന്ന പ്രായമായ ആള് ആ നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു തരണോ എന്ന് ചോദിക്കും. ഒന്നുകില്‍ പുള്ളി ഡയല്‍ ചെയ്തു തരും, അല്ലെങ്കില്‍ നമ്മള് ഡയല്‍ ചെയ്യണം. ഇതൊക്കെ ഞാന്‍ പല തവണയായി കണ്ടുപിടിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ ആണ്. അങ്ങനെ രാജമ്മാമടെ കൂടെ ഒരു തവണ ഫോണ്‍ ചെയ്യാന്‍ പോയി. നമ്പര്‍ മൂപ്പര് ഒറ്റക്ക് ഡയല്‍ ചെയ്തു. ആറക്ക നമ്പര്‍ എവിടെയും നോക്കാതെ ഡയല്‍ ചെയ്യുന്ന രാജമ്മാമ ആളൊരു പയങ്കരന്‍ തന്നെ എന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു. അന്നത്തെ എസ്.ടി.ഡി. ബൂത്തുകള്‍ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകത ഉണ്ട്. ഫോണ്‍ വിളിച്ചു കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും കാശ് കൊടുക്കണം. ഓണ്‍ലൈന്‍ ടിക്കറ്റ് കാന്‍സല്‍ ചെയ്താലും നമ്മള് റെയില്‍വേക്ക് കാശ് കൊടുക്കുന്നില്ലേ, അത് പോലെ. അത് പറ്റിക്കല്‍ പരിപാടി ആണെന്ന് അന്നൊന്നും എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. ഞങ്ങടെ മുന്‍പ് വിളിച്ച ആള്‍ക്ക് നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു കൊടുക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്. നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് "ഇതൊക്കെ എന്ത്" എന്ന മട്ടില്‍ ഫോണ്‍ കൈമാറുന്ന കടയുടമയുടെ മുഖത്തെ ഐതിഹാസിക ഭാവം കാണാന്‍ തന്നെ നല്ല രസം ആയിരുന്നു. അത് പോലൊക്കെ ഞാന്‍ ഡയല്‍ ചെയ്യുന്ന ദിവസം സ്വപ്നം കണ്ടു ഞാന്‍ പിന്നീട് പല തവണ കോരിത്തരിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്. ഇതിപ്പോ രാജമ്മാമ ഒറ്റക്ക് റിസീവര്‍ എടുത്ത്, നമ്പര്‍ എവിടെയും നോക്കാതെ, ആരുടേയും സഹായമില്ലാതെ ഡയല്‍ ചെയ്ത് വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ആകെ അന്തം വിട്ട് അങ്ങനെ ഇരുന്നു. ഹൊ, എന്നാലും ഈ രാജമ്മാമയുടെ ഒരു മിടുക്കേ...!!!
മൂപ്പര് ഒരു തവണ നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു, ഫോണ്‍ ആരും എടുത്തില്ല. ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു. അത് എന്താണ് സംഭവം എന്നൊന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ഞാന്‍ എല്ലാം മനസ്സിലായി എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടി. വീണ്ടും ഡയല്‍ ചെയ്തു, ഇത്തവണയും എടുത്തില്ല. മൂന്നാമത്തെ വിളിയില്‍ മുത്തശ്ശന്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തു. മുത്തശ്ശന്‍ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്യുമ്പോ ദൂരെ എവിടെങ്കിലും ആണെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കും. "ദാ വരണൂ","കെടന്ന് ചെലക്കാതെ" എന്നൊക്കെ. നമ്മള് പറഞ്ഞത് ഫോണ്‍ കേള്‍ക്കും അതുമല്ലെങ്കില്‍ അപ്പുറത്തെ ആള് ഇതെല്ലാം അറിയുന്നുണ്ട് എന്നാണ് ധാരണ. ഞാന്‍ രാജമ്മാമ ചെയ്യണ ഓരോ കാര്യവും സാകൂതം വീക്ഷിച്ചു. അതിന്‍റെ ഇടയില്‍ സെക്കണ്ട് കാണിക്കുന്ന മെഷീനും നോക്കുന്നുണ്ട്. സംസാരം ഒരു രണ്ടു മൂന്ന് മിനിറ്റ് കടന്ന് പോയി. കൂടെ സനീഷ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നോട് ഫോണ്‍ വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ വേണമെന്നോ വേണ്ടെന്നോ പറഞ്ഞില്ല. രാജമ്മാമ ഫോണ്‍ എടുത്ത് കയ്യില്‍ തന്നു. ഫോണ്‍ എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിച്ചത് റിസീവറിനെയാണ് കേട്ടോ. എന്റെ ശബ്ദം കേക്കുമോ, അവിടുന്നുള്ള ശബ്ദം കേക്കുമോ, എങ്ങനെ ഫോണ്‍ പിടിക്കും, ഫോണ്‍ തെറ്റി പിടിച്ചാല്‍ ഷോക്ക് അടിക്കുമോ എന്നിങ്ങനെ ഒരുപാട് സംശയങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ ഉണ്ട്. എങ്കിലും ഫോണ്‍ ഞാന്‍ മേടിച്ചു. എന്തായാലും ഞാന്‍ ആ പ്രായത്തിനിടെ അത്രയും സന്തോഷം അനുഭവിച്ച സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ കുറവായിരുന്നു. നല്ല നീട്ടി ഒരു ഹലോ പറഞ്ഞു. നമ്മളായിട്ട് തുടക്കം മോശമാക്കരുതല്ലോ? മുത്തശ്ശന്‍ പൊതുവേ ഉറക്കെ സംസാരിക്കുന്ന ആളാണ്‌. ഫോണ്‍ എടുത്താലും അങ്ങനെ തന്നെ. എന്റെ ആദ്യത്തെ ഫോണ്‍ വിളി ആണ്. അപ്പൊ ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു ഫോണില്‍ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കണം എന്ന്. ഞാനും എന്റെ പരമാവധി ശബ്ദം പുറത്തെടുത്തു. രാജമ്മാമക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി, മൂപ്പര് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാന്‍ രാവിലെ കഴിച്ച ദോശയുടെ സ്വാദിന്‍റെ കാര്യം മുതല്‍ ക്രാങ്ങാട്ടെ പശു അനിയത്തി റീനയെ കുത്താന്‍ ഓടിച്ച കാര്യം അടക്കം ആ പഞ്ചായത്തിലെ എന്റെ നാവില്‍ വന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും മുത്തശ്ശനോട് വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മൂപ്പര് എല്ലാം ക്ഷമയോടെ കേട്ടു. അവിടെ വേറെ ആരും ഇല്ലാത്തോണ്ട് ഞാന്‍ ഫോണ്‍ വിളിക്കാന്‍ പ്രാപ്തി നേടിയ കാര്യം വിളിച്ചറിയിക്കാന്‍ വേറെ ആരെയും കിട്ടിയില്ല. എന്തായാലും സംഭവം കലക്കി. ഫോണ്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും രാജമ്മാമക്ക് കൊടുത്തു. രാജമ്മാമ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്ത് റിസീവര്‍ പഴയ പോലെ വച്ചു. ഒരു അഭ്യാസിയുടെ പ്രകടനം കാണുന്ന പോലെ ഞാന്‍ ഇതും അത്ഭുതത്തോടെ വീക്ഷിച്ചു. കടയുടമ എന്നെ മിടുക്കന്‍ എന്ന് വിളിച്ചപ്പോ ഞാന്‍ ആകെ വിജ്രുംഭിച്ചു പോയി. "അടങ്ങ്‌ മോനേ അടങ്ങ്‌'' എന്ന് ഞാന്‍ എന്നോട് തന്നെ മന്ത്രിച്ചു. അവിടുന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോ സച്ചിന്‍റെ വിക്കറ്റ് എടുത്താ മലിംഗ കാണിക്കണ പോലെ വഴിക്കുള്ള സ്കൂള്‍ ഗ്രൗണ്ട് മൊത്തം ഒരു റൗണ്ട് ഓടിയാലോ എന്ന് വരെ ആലോചിച്ചു. ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ എത്തി. എന്തോ ഭയങ്കരമായ കാര്യം സാധിച്ച പോലെ എല്ലാരേം വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ എന്നെ കൊണ്ട് തോറ്റ് എന്ന മട്ടില്‍ ഞാന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിച്ചു. പിന്നെ പതിവ് പോലെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് റീനയെ സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട രീതിയില്‍ ചൊറിഞ്ഞു. നിനക്ക് ഇതൊന്നും അറിയില്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ കളിയാക്കി കരയിച്ചു. ഇതിന്‍റെ പേരിലും കൂടി ഒരു കുത്തിതിരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കിയപ്പോ ഉള്ള സമാധാനം, ഹോ...!! എന്റെ ശിവനേ, അതൊന്നു വേറെ തന്നെ ആണേ. വീട്ടില്‍ ലാന്‍ഡ്‌ ഫോണ്‍ കണക്ഷന്‍ എടുത്ത് എല്ലാരും ഫോണ്‍ വിളിക്കാന്‍ പഠിക്കണ വരെ ഞാന്‍ ഇത് ഭയങ്കര സംഭവമായി കൊട്ടിഘോഷിച്ചു നടന്നു...!!!
ഇന്ന് ഈ പോസ്റ്റ്‌ എഴുതുമ്പോ ഞാന്‍ ആദ്യമായി വിളിച്ച മുത്തശ്ശന്‍ ജീവനോടെ ഇല്ല. നമ്പര്‍ ആറക്കത്തില്‍ നിന്നും ഏഴക്കം ആയിരിക്കുന്നു. ആ പഴയ എസ്.ടി.ഡി.ബൂത്ത്‌ ഉടമയും ആ കടയും ഇന്നില്ല. ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ അന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒരു ചെറുചിരിയോടെ മാത്രേ ഓര്‍ക്കാന്‍ പറ്റൂ. മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ യുഗത്തില്‍ എത്തി നില്‍ക്കുമ്പോഴും ആദ്യത്തെ ഫോണ്‍ വിളി എന്തായാലും ഒരു സുഖമുള്ള ഓര്‍മ തന്നെ ആണേ...!!
അപ്പൊ പിന്നെ ലാന്‍ഡ്‌ ലൈന്‍ കോള്‍ ആരുടേതാണ് എന്ന് ഓര്‍ത്തു നോക്കി. അച്ഛന്‍റെ ഒരേ ഒരു പെങ്ങളുടെ ഒരേ ഒരു ഭര്‍ത്താവ് രാജന്‍ മാമയുടെ തറവാട് വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു എന്റെ ആദ്യത്തെ കോള്‍., നമ്പര്‍ വരെ ഇപ്പോഴും ഓര്‍മയുണ്ട്-"436421". അന്ന് വീട്ടില്‍ ഫോണില്ല. അച്ഛന്‍റെ ഓഫീസില്‍ ഫോണ്‍ ഉണ്ട്. പക്ഷെ, ചെല്ലുമ്പോഴൊക്കെ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരിക്കും. ഒരു ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള കറക്കി വിളിക്കുന്ന ടൈപ്പ് ഫോണ്‍..,. വീട്ടില്‍ ഫോണ്‍ ഇല്ലാത്തോണ്ട് വായനശാലയുടെ അടുത്തുള്ള എസ്.ടി.ഡി. ബൂത്തില്‍ നിന്നാണ് പുറത്തേക്കുള്ള ഫോണ്‍ വിളി. നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്താ അപ്പുറത്ത് ഫോണ്‍ ട്രിംഗ് ട്രിംഗ് എന്ന് അടിചോണ്ടിരിക്കും. പിന്നെ ആരെങ്കിലും വന്ന് കോള്‍ എടുക്കും. ഹലോ എന്ന് പറയും. അപ്പൊ നമ്മളും ഹലോ പറയണം. പിന്നെ കാര്യം പറയണം. ഈ വക 'നിയമങ്ങള്‍' ഒക്കെ ഞാന്‍ കണ്ടു പഠിച്ചിരുന്നു. നിയമങ്ങള്‍ എന്ന് ഞാന്‍ പറയാന്‍ കാരണം ഉണ്ട്. അങ്ങനെ ഒക്കെ ക്രമത്തില്‍ ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ ഫോണ്‍ വിളി വര്‍ക്ക് ചെയ്യില്ല എന്നായിരുന്നു എന്റെ ധാരണ. ഇങ്ങനെ രാജമ്മാമയുടെ കൂടെ പുറത്തു പോകുമ്പോ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഗ്രൗണ്ടില്‍ മോഹനന്‍ മാമയുടെ മകന്‍ ഹരിയേട്ടന്‍ വലിയ ഫുട്ബാള്‍ കൊണ്ട് കളിക്കുന്ന കാണാം, വായനശാലയിലെ പ്രായമായ പലരെയും കാണാം. പിന്നെ രാജമ്മാമ സ്കൂളിന്‍റെ മുന്നിലുള്ള സേതുവേട്ടന്‍റെയും രാധ ചേച്ചിയുടെയും കടകളില്‍ നിന്നും വല്ല മിട്ടായി, ബാലരമ, ഇത്യാദി അല്‍കുല്‍ത്ത് ഐറ്റംസ് ഒക്കെ മേടിച്ചു തരുകേം ചെയ്യും. മറിച്ച് എന്റെ അച്ഛന്‍റെ കൂടെ ആണെങ്കില്‍ റോഡ്‌ ക്രോസ് ചെയ്യുമ്പോഴും നടക്കുമ്പോഴും ഒരു റഫറിയെ പോലെ അച്ഛന് കൂടെ കാണും. ഒരു വരയിലൂടെ നടക്കുന്ന പോലെ നടക്കണം. ഒന്നും മേടിച്ചു തരുകേം ഇല്ല. പഴയ റഫറി സ്വഭാവത്തിന് ഇപ്പോഴും ഒരു മാറ്റവുമില്ല കേട്ടോ. ആ എസ്.ടി.ഡി. ബൂത്തില്‍ രണ്ട് ഫോണ്‍ ഉണ്ട്. ചുവന്ന ഒരെണ്ണം ഒരു ചതുര കൂട്ടിനുള്ളില്‍ വച്ചിരിക്കും. വല്ല രഹസ്യവും ആണ് പറയേണ്ടതെങ്കില്‍ അതില്‍ കേറി നിന്ന് വിളിക്കാം.
പുറത്തു വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള ബീട്ടെല്‍ കമ്പനിടെ ഒരു ഫോണും ഉണ്ട്. നമ്മള് നമ്പര്‍ ഒരു ബുക്കില്‍ എഴുതണം.[അതാണ്‌ ഡയറക്ടറി എന്നാണ് ഞാന്‍ കൊറേ കാലം വിചാരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നത്] അവിടെ ഇരിക്കുന്ന പ്രായമായ ആള് ആ നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു തരണോ എന്ന് ചോദിക്കും. ഒന്നുകില്‍ പുള്ളി ഡയല്‍ ചെയ്തു തരും, അല്ലെങ്കില്‍ നമ്മള് ഡയല്‍ ചെയ്യണം. ഇതൊക്കെ ഞാന്‍ പല തവണയായി കണ്ടുപിടിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ ആണ്. അങ്ങനെ രാജമ്മാമടെ കൂടെ ഒരു തവണ ഫോണ്‍ ചെയ്യാന്‍ പോയി. നമ്പര്‍ മൂപ്പര് ഒറ്റക്ക് ഡയല്‍ ചെയ്തു. ആറക്ക നമ്പര്‍ എവിടെയും നോക്കാതെ ഡയല്‍ ചെയ്യുന്ന രാജമ്മാമ ആളൊരു പയങ്കരന്‍ തന്നെ എന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു. അന്നത്തെ എസ്.ടി.ഡി. ബൂത്തുകള്‍ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകത ഉണ്ട്. ഫോണ്‍ വിളിച്ചു കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും കാശ് കൊടുക്കണം. ഓണ്‍ലൈന്‍ ടിക്കറ്റ് കാന്‍സല്‍ ചെയ്താലും നമ്മള് റെയില്‍വേക്ക് കാശ് കൊടുക്കുന്നില്ലേ, അത് പോലെ. അത് പറ്റിക്കല്‍ പരിപാടി ആണെന്ന് അന്നൊന്നും എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. ഞങ്ങടെ മുന്‍പ് വിളിച്ച ആള്‍ക്ക് നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു കൊടുക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്. നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് "ഇതൊക്കെ എന്ത്" എന്ന മട്ടില്‍ ഫോണ്‍ കൈമാറുന്ന കടയുടമയുടെ മുഖത്തെ ഐതിഹാസിക ഭാവം കാണാന്‍ തന്നെ നല്ല രസം ആയിരുന്നു. അത് പോലൊക്കെ ഞാന്‍ ഡയല്‍ ചെയ്യുന്ന ദിവസം സ്വപ്നം കണ്ടു ഞാന്‍ പിന്നീട് പല തവണ കോരിത്തരിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്. ഇതിപ്പോ രാജമ്മാമ ഒറ്റക്ക് റിസീവര്‍ എടുത്ത്, നമ്പര്‍ എവിടെയും നോക്കാതെ, ആരുടേയും സഹായമില്ലാതെ ഡയല്‍ ചെയ്ത് വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ആകെ അന്തം വിട്ട് അങ്ങനെ ഇരുന്നു. ഹൊ, എന്നാലും ഈ രാജമ്മാമയുടെ ഒരു മിടുക്കേ...!!!മൂപ്പര് ഒരു തവണ നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു, ഫോണ്‍ ആരും എടുത്തില്ല. ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു. അത് എന്താണ് സംഭവം എന്നൊന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ഞാന്‍ എല്ലാം മനസ്സിലായി എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടി. വീണ്ടും ഡയല്‍ ചെയ്തു, ഇത്തവണയും എടുത്തില്ല. മൂന്നാമത്തെ വിളിയില്‍ മുത്തശ്ശന്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തു. മുത്തശ്ശന്‍ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്യുമ്പോ ദൂരെ എവിടെങ്കിലും ആണെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കും. "ദാ വരണൂ","കെടന്ന് ചെലക്കാതെ" എന്നൊക്കെ. നമ്മള് പറഞ്ഞത് ഫോണ്‍ കേള്‍ക്കും അതുമല്ലെങ്കില്‍ അപ്പുറത്തെ ആള് ഇതെല്ലാം അറിയുന്നുണ്ട് എന്നാണ് ധാരണ. ഞാന്‍ രാജമ്മാമ ചെയ്യണ ഓരോ കാര്യവും സാകൂതം വീക്ഷിച്ചു. അതിന്‍റെ ഇടയില്‍ സെക്കണ്ട് കാണിക്കുന്ന മെഷീനും നോക്കുന്നുണ്ട്. സംസാരം ഒരു രണ്ടു മൂന്ന് മിനിറ്റ് കടന്ന് പോയി. കൂടെ സനീഷ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നോട് ഫോണ്‍ വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ വേണമെന്നോ വേണ്ടെന്നോ പറഞ്ഞില്ല. രാജമ്മാമ ഫോണ്‍ എടുത്ത് കയ്യില്‍ തന്നു. ഫോണ്‍ എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിച്ചത് റിസീവറിനെയാണ് കേട്ടോ. എന്റെ ശബ്ദം കേക്കുമോ, അവിടുന്നുള്ള ശബ്ദം കേക്കുമോ, എങ്ങനെ ഫോണ്‍ പിടിക്കും, ഫോണ്‍ തെറ്റി പിടിച്ചാല്‍ ഷോക്ക് അടിക്കുമോ എന്നിങ്ങനെ ഒരുപാട് സംശയങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ ഉണ്ട്. എങ്കിലും ഫോണ്‍ ഞാന്‍ മേടിച്ചു. എന്തായാലും ഞാന്‍ ആ പ്രായത്തിനിടെ അത്രയും സന്തോഷം അനുഭവിച്ച സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ കുറവായിരുന്നു. നല്ല നീട്ടി ഒരു ഹലോ പറഞ്ഞു. നമ്മളായിട്ട് തുടക്കം മോശമാക്കരുതല്ലോ? മുത്തശ്ശന്‍ പൊതുവേ ഉറക്കെ സംസാരിക്കുന്ന ആളാണ്‌. ഫോണ്‍ എടുത്താലും അങ്ങനെ തന്നെ. എന്റെ ആദ്യത്തെ ഫോണ്‍ വിളി ആണ്. അപ്പൊ ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു ഫോണില്‍ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കണം എന്ന്. ഞാനും എന്റെ പരമാവധി ശബ്ദം പുറത്തെടുത്തു. രാജമ്മാമക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി, മൂപ്പര് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാന്‍ രാവിലെ കഴിച്ച ദോശയുടെ സ്വാദിന്‍റെ കാര്യം മുതല്‍ ക്രാങ്ങാട്ടെ പശു അനിയത്തി റീനയെ കുത്താന്‍ ഓടിച്ച കാര്യം അടക്കം ആ പഞ്ചായത്തിലെ എന്റെ നാവില്‍ വന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും മുത്തശ്ശനോട് വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മൂപ്പര് എല്ലാം ക്ഷമയോടെ കേട്ടു. അവിടെ വേറെ ആരും ഇല്ലാത്തോണ്ട് ഞാന്‍ ഫോണ്‍ വിളിക്കാന്‍ പ്രാപ്തി നേടിയ കാര്യം വിളിച്ചറിയിക്കാന്‍ വേറെ ആരെയും കിട്ടിയില്ല. എന്തായാലും സംഭവം കലക്കി. ഫോണ്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും രാജമ്മാമക്ക് കൊടുത്തു. രാജമ്മാമ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്ത് റിസീവര്‍ പഴയ പോലെ വച്ചു. ഒരു അഭ്യാസിയുടെ പ്രകടനം കാണുന്ന പോലെ ഞാന്‍ ഇതും അത്ഭുതത്തോടെ വീക്ഷിച്ചു. കടയുടമ എന്നെ മിടുക്കന്‍ എന്ന് വിളിച്ചപ്പോ ഞാന്‍ ആകെ വിജ്രുംഭിച്ചു പോയി. "അടങ്ങ്‌ മോനേ അടങ്ങ്‌'' എന്ന് ഞാന്‍ എന്നോട് തന്നെ മന്ത്രിച്ചു. അവിടുന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോ സച്ചിന്‍റെ വിക്കറ്റ് എടുത്താ മലിംഗ കാണിക്കണ പോലെ വഴിക്കുള്ള സ്കൂള്‍ ഗ്രൗണ്ട് മൊത്തം ഒരു റൗണ്ട് ഓടിയാലോ എന്ന് വരെ ആലോചിച്ചു. ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ എത്തി. എന്തോ ഭയങ്കരമായ കാര്യം സാധിച്ച പോലെ എല്ലാരേം വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ എന്നെ കൊണ്ട് തോറ്റ് എന്ന മട്ടില്‍ ഞാന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിച്ചു. പിന്നെ പതിവ് പോലെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് റീനയെ സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട രീതിയില്‍ ചൊറിഞ്ഞു. നിനക്ക് ഇതൊന്നും അറിയില്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ കളിയാക്കി കരയിച്ചു. ഇതിന്‍റെ പേരിലും കൂടി ഒരു കുത്തിതിരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കിയപ്പോ ഉള്ള സമാധാനം, ഹോ...!! എന്റെ ശിവനേ, അതൊന്നു വേറെ തന്നെ ആണേ. വീട്ടില്‍ ലാന്‍ഡ്‌ ഫോണ്‍ കണക്ഷന്‍ എടുത്ത് എല്ലാരും ഫോണ്‍ വിളിക്കാന്‍ പഠിക്കണ വരെ ഞാന്‍ ഇത് ഭയങ്കര സംഭവമായി കൊട്ടിഘോഷിച്ചു നടന്നു...!!!
ഇന്ന് ഈ പോസ്റ്റ്‌ എഴുതുമ്പോ ഞാന്‍ ആദ്യമായി വിളിച്ച മുത്തശ്ശന്‍ ജീവനോടെ ഇല്ല. നമ്പര്‍ ആറക്കത്തില്‍ നിന്നും ഏഴക്കം ആയിരിക്കുന്നു. ആ പഴയ എസ്.ടി.ഡി.ബൂത്ത്‌ ഉടമയും ആ കടയും ഇന്നില്ല. ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ അന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒരു ചെറുചിരിയോടെ മാത്രേ ഓര്‍ക്കാന്‍ പറ്റൂ. മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ യുഗത്തില്‍ എത്തി നില്‍ക്കുമ്പോഴും ആദ്യത്തെ ഫോണ്‍ വിളി എന്തായാലും ഒരു സുഖമുള്ള ഓര്‍മ തന്നെ ആണേ...!!
Saturday, September 14, 2013
'തിരശീലയില്‍::' : Take 2 - ദൈവത്തിന് പോലും വേണ്ടാത്ത "ദൈവത്തിന്‍റെ സ്വന്തം ക്ലീറ്റസ്"
കെട്ടുറപ്പില്ലാത്ത തിരക്കഥ, ഒരു മികച്ച നടനെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം എന്നറിയാത്ത സംവിധായകന്‍, ഇതിനിടയില്‍ ഉഴറുന്ന മമ്മൂട്ടി എന്ന മഹാനടന്‍-'- ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളില്‍ ഇതാകുന്നു 'ദൈവത്തിന്‍റെ സ്വന്തം ക്ലീറ്റസ്' എന്ന പുതിയ മമ്മൂട്ടി ചിത്രം. 'കുഞ്ഞനന്തന്‍റെ കട' എന്ന വിസ്മയത്തില്‍ നിന്നും മമ്മൂട്ടി നിസ്സഹായന്‍ ആകുന്ന പുറംകാഴ്ച ആണ് ക്ലീറ്റസില്‍ എത്തി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ കാണാനാകുന്നത്.സിനിമ തുടങ്ങുന്ന രംഗം മുതല്‍ ഒട്ടൊന്നുമല്ല മനുഷ്യന്‍റെ ക്ഷമ ഈ ചിത്രം പരിശോധിക്കുന്നത്. വികലമായ ദൃശ്യചിത്രീകരണവും അതിലും വികലമായ രംഗക്രമീകരണവും കാഴ്ച്ചയുടെ ഒഴുക്കിനെ സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട രീതിയില്‍ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു. ജമ്പ് കട്ട്, ഡിസോള്‍വ്, 180 ഡിഗ്രി,30 ഡിഗ്രി തുടങ്ങി എഡിറ്റിംഗ്-കാമറ സങ്കേതങ്ങളുടെ ഉള്ളറിവ് പുതുമുഖസംവിധായകന്‍ ആയ മാര്‍ത്താണ്ടന് ഇല്ലാതെ പോയി, അതറിഞ്ഞ് ഈ അപകടം ഒഴിവാക്കാനുള്ള സാമാന്യബോധം മമ്മൂട്ടിക്കും. അങ്ങനെ ചിത്രീകരിക്കാന്‍ മാത്രം വിശദമായ കഥയോ സന്ദര്‍ഭങ്ങളോ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഇതൊന്നും വിഷയമേ ആകുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം.
പറയത്തക്ക സസ്പെന്‍സോ, ചിരിക്കാനുള്ള മേമ്പൊടികളോ, വികാരനിര്‍ഭര രംഗങ്ങളോ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു ദുരന്ത ചിത്രമായി ഇത് പര്യവസാനിചില്ലെങ്കില്‍ മലയാള പ്രേക്ഷക സമൂഹത്തിന്‍റെ ആസ്വാദന നിലവാരത്തിന് സംഭവിച്ച വൈകല്യം എന്ന് പറഞ്ഞു മാത്രമേ നിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയൂ. റിലീസ് ചെയ്തു രണ്ടാം ദിവസമായ ഇന്ന് തന്നെ പ്രേക്ഷകപങ്കാളിത്തം തിയേറ്ററിന്‍റെ മൂന്നിലൊന്ന് പോലും ഇല്ലാത്തത് ഒരു നേര്‍രേഖ തന്നെയാണ്.
എഴുതിപ്പിടിക്കാന്‍ മേന്മകള്‍ ഒന്നും പ്രത്യേകിച്ച് ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ഈ ചെറിയ കുറിപ്പ് ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.
വാല്‍കഷണം: സിനിമ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതില്‍ മകന്‍ കാണിക്കുന്ന സൂക്ഷ്മത എങ്കിലും മമ്മൂട്ടി കാണിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ക്ലീറ്റസ്സുമാര്‍ ഇനിയും കടല് കടന്ന് വരും, കുഞ്ഞനന്തന്മാര്‍ വല്ലപ്പോഴും കട തുറന്ന് ലാഭം നേടുന്നത് കാത്ത് പ്രേക്ഷകര്‍ കാത്ത് നില്‍ക്കേണ്ടിയും വരും.
Sunday, September 01, 2013
ഡാഷനോവ...
[സിനിമാ പാരദൈസോ ഗ്രൂപ്പില്‍ ഗോകുല്‍ ദിനേശ് ഇട്ട കമന്‍റ് യഥാതഥമായി പോസ്റ്റുന്നു...]
ആശിര്‍വാദ് സിനിമാസിന്‍റെ ബാനറില്‍ നിര്‍മാതാവിന്‍റെ സ്ഥാനത്ത് ആന്‍റണി പെരുമ്പാവൂരിന്‍റെ പേരും വെച്ച് ലാലേട്ടന്‍ തന്നെ നിര്‍മിക്കുന്ന ഏറ്റവും പുതിയ ചിത്രമാണ് ഡാഷനോവ. ഇതെന്ത് ഡാഷിലെ പേരാണ് എന്ന് അത്ഭുതപ്പെടുന്ന ആരാധകരോട് സംവിധായകനായ റേഷന്‍ ആന്‍ഡ്രൂസിന് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ- "പോയി പണി നോക്കടാ ഡാഷുകളേ" എന്നായിരിക്കും അത് എന്ന് നിങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും കരുതരുത്. തികച്ചും ന്യൂമറോളജി പ്രകാരം സെറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന പേരാണിത്. അല്ലാതെ ഇതിന് പിന്നില്‍ യാതൊരു ദുരുദ്ദേശവും "ഇല്ലാതില്ല". പതിവുപോലെ ആശിര്‍വാദ് സിനിമാസിന്‍റെ ഈ ചിത്രത്തിലും കേരളത്തിലെ ബ്രഹ്മാണ്ട നായകന്‍ ലാലേട്ടന്‍ തന്നെ നായകനാവുന്നു...
പക്ഷെ ഡാഷനോവയുടെ ഫിലോസഫിക്ക് കൌണ്ടര്‍ ഫിലോസഫി പറയുന്ന അമ്മിണിയില്‍ നോവ ആസക്തന്‍ ആകുന്നു. അമ്മിണിയെ വളക്കാന്‍ വേണ്ടി ഡാഷനോവ അമ്മിണി നാടോടി നൃത്തം പഠിപ്പിക്കുന്ന രാജാപ്പാട്ട് ഡാന്‍സ് സെന്‍ററില്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്യുന്നു. വളരെ വേഗം തന്നെ നാടോടി നൃത്തം പഠിച്ചെടുത്ത് ഒരു "ഹൊയ്" യും വിട്ടിരിക്കുന്ന ഡാഷനോവയെ അമ്മിണിക്കും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. പക്ഷെ ഡാഷനോവ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടി ആണെന്ന് അറിയാവുന്ന അമ്മിണിയുടെ അമ്മാവന്‍ ഉല്‍ല്‍പലാക്ഷന്‍ മുതലാളി ആ ബന്ധത്തെ ആദ്യം ശക്തമായി എതിര്‍ക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഇനിമുതല്‍ അമ്മിണി ഒഴികെ ബാക്കിയുള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകളെയും ഓള്‍ ഇന്ത്യന്‍സ് ആര്‍ മൈ ബ്രദേഴ്സ് ആന്‍ഡ്‌ "യുവര്‍ സിസ്റ്റേഴ്സ്" എന്ന കണ്ണോടെ മാത്രമേ താന്‍ നോക്കിക്കാണൂ എന്നുള്ള ഡാഷനോവയുടെ ഉറപ്പിന്‍മേല്‍ അമ്മാവന്‍ കീഴടങ്ങുന്നു. തന്റെ പ്രണയം അമ്മിണിയോടു തുറന്നു പറയാന്‍ പോകുന്ന വേളയില് ആ നിമിഷത്തില് അമ്മിണി കൂത്താട്ടുകുളം ജങ്ക്ഷനില്‍ ചാപ്ലി ബിജു എന്ന ഗുണ്ടാത്തലവന്‍റെ പെട്ടി ഓട്ടോ ഇടിച്ചു മരിച്ചു പോകുന്നു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഒരു കല്യാണം കൂടാന്‍ കൂത്താട്ടുകുളത്ത് എത്തുന്ന ഡാഷനോവ അറിയുന്നു കിളിമാനൂര്‍ കൊട്ടരത്തിലെ കിരീടവും ചെങ്കോലും അടിച്ചുമാറ്റാന്‍ ചാപ്ലി ബിജുവും കൂട്ടരും പ്ലാന്‍ ഇടുന്നെന്ന് .കരടി സൈമണ്‍ , ഓന്ത് ഗോപാലന്‍ , തീക്കൊള്ളി രാജപ്പന്‍ എന്നിവര്‍ക്ക്, യഥാക്രമം പറവൂര്‍ ശാന്ത, വടുതല വല്‍സല, കോതമംഗലം കുമാരി എന്നീ ടീനേജ് സുന്ദരികളെ ലൈന്‍ ആക്കി കൊടുക്കുന്നു ഡാഷനോവ. ഈ സുന്ദരികളുടെ വലയില്‍ വീഴുന്ന കാമുകന്മാരെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തിക്കൊണ്ട് ഡാഷനോവ ഒരു പാട്ട് പാടുന്നു. "ഓമന ചേച്ചി ഉമ്മ വെക്കുമ്പോള്‍ ഇഷ്ട നോവാണ് പ്രണയം"...
ശേഷമുള്ള ത്രസിപ്പിക്കുന്ന രംഗങ്ങള്‍ പറയാനോ കേള്‍ള്‍ക്കാനോ എനിക്കും നിങ്ങള്‍ക്കും ത്രാണി ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ശേഷം സ്ക്രീനില്‍,..!!!
ഈ ചിത്രത്തിന് വല്ല മുന്‍കാല ചിത്രങ്ങളുമായി സാമ്യം തോന്നുകയാണെങ്കില്‍ അത് തികച്ചും മനപ്പൂര്‍വം മാത്രം. ജീവിച്ചവരോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ ജീവിക്കാന്‍ പോകുന്നവരോ അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഇനി ജീവിക്കാന്‍ സാധ്യത ഇല്ലാത്തവരുമായി വല്ല സാദൃശ്യം തോന്നുകയാണെങ്കില്‍ അതും മനപ്പൂര്‍വം തന്നെ.
ആശിര്‍വാദ് സിനിമാസിന്‍റെ ബാനറില്‍ നിര്‍മാതാവിന്‍റെ സ്ഥാനത്ത് ആന്‍റണി പെരുമ്പാവൂരിന്‍റെ പേരും വെച്ച് ലാലേട്ടന്‍ തന്നെ നിര്‍മിക്കുന്ന ഏറ്റവും പുതിയ ചിത്രമാണ് ഡാഷനോവ. ഇതെന്ത് ഡാഷിലെ പേരാണ് എന്ന് അത്ഭുതപ്പെടുന്ന ആരാധകരോട് സംവിധായകനായ റേഷന്‍ ആന്‍ഡ്രൂസിന് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ- "പോയി പണി നോക്കടാ ഡാഷുകളേ" എന്നായിരിക്കും അത് എന്ന് നിങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും കരുതരുത്. തികച്ചും ന്യൂമറോളജി പ്രകാരം സെറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന പേരാണിത്. അല്ലാതെ ഇതിന് പിന്നില്‍ യാതൊരു ദുരുദ്ദേശവും "ഇല്ലാതില്ല". പതിവുപോലെ ആശിര്‍വാദ് സിനിമാസിന്‍റെ ഈ ചിത്രത്തിലും കേരളത്തിലെ ബ്രഹ്മാണ്ട നായകന്‍ ലാലേട്ടന്‍ തന്നെ നായകനാവുന്നു...
മധുരയിലെ പൂ മാര്‍ക്കറ്റിലെ പ്രശസ്ത പൂ കച്ചവടക്കാരനാണ് ഡാഷനോവ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ദാമോദരന്‍.,. തന്റെ ലോഡുമായി ഷോര്‍ണൂര്‍ റെയില്‍ വേ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തുന്ന ദാമുവിനെ കാണാന്‍ നാട്ടിലുള്ള പൂക്കാരികള്‍ കുട്ടയും പൊക്കി പിടിച്ചു സ്റ്റേഷനില്‍ നില്‍ക്കുന്നിടത്താണ് സിനിമ തുടങ്ങുന്നത്. പിച്ചി , കനകാമ്പരം തുടങ്ങിയ പൂക്കള്‍ക്ക് അന്താരാഷ്‌ട്ര വിപണിയില്‍ ഭയങ്കര ഡിമാന്‍റ് ആയതിനാല്‍ പൂക്കള്‍ വിറ്റ് വിറ്റ് ഡാഷനോവ ഒരു ഭയങ്കര പണക്കാരന്‍ ആയിത്തീരുകയാണ്. പ്രണയം പുള്ളീടെ ഒരു വീക്നെസ് ആയതുകൊണ്ട് ഒരിക്കല്‍ ചന്തക്ക് പോയവഴിക്കു വാങ്ങിയ പ്രണയ ഫിലോസഫി പുസ്തകം പുള്ളി മനപ്പാഠമാക്കുന്നു. അതില്‍ നിന്നും വാരി വിതറിയ പ്രണയ ഫിലോസഫികള്‍ കേട്ട് അന്നാട്ടിലെ മൈല്‍ കുറ്റികള്‍ വരെ മയങ്ങിപ്പോയിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് ഐതീഹ്യം. സ്ത്രീകളെ ഉപയോഗിക്കുക, ഉപയോഗം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ടിഷ്യൂ പേപ്പര്‍ പോലെ വലിച്ചെറിയുക', എന്നതാണ് ഡാഷനോവയുടെ നയം. ഇതറിയാവുന്ന പണക്കാരായ സ്ത്രീകള്‍ പുള്ളി ഏതൊക്കെ നാട്ടില്‍ പോയാലും കൂടെ പോവുകയും പാവപ്പെട്ടവരായ സ്ത്രീകള്‍ പുള്ളി തങ്ങളുടെ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നതും കാത്ത് തങ്ങള്‍ക്കു റേഷന്‍ കിട്ടുന്ന വെളിച്ചെണ്ണ ദിവസവും കണ്ണില്‍ ഒഴിച്ച് കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യും. ഒരിക്കല്‍ കൂത്താട്ടുകുളത്ത് പൂ വില്ക്കാന് പോയപ്പോള്‍ കൂത്താട്ടുകുളം അമ്മിണി എന്ന ടീനേജ് സുന്ദരിയില്‍ ആകൃഷ്ടന്‍ ആവുന്നു...
പക്ഷെ ഡാഷനോവയുടെ ഫിലോസഫിക്ക് കൌണ്ടര്‍ ഫിലോസഫി പറയുന്ന അമ്മിണിയില്‍ നോവ ആസക്തന്‍ ആകുന്നു. അമ്മിണിയെ വളക്കാന്‍ വേണ്ടി ഡാഷനോവ അമ്മിണി നാടോടി നൃത്തം പഠിപ്പിക്കുന്ന രാജാപ്പാട്ട് ഡാന്‍സ് സെന്‍ററില്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്യുന്നു. വളരെ വേഗം തന്നെ നാടോടി നൃത്തം പഠിച്ചെടുത്ത് ഒരു "ഹൊയ്" യും വിട്ടിരിക്കുന്ന ഡാഷനോവയെ അമ്മിണിക്കും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. പക്ഷെ ഡാഷനോവ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടി ആണെന്ന് അറിയാവുന്ന അമ്മിണിയുടെ അമ്മാവന്‍ ഉല്‍ല്‍പലാക്ഷന്‍ മുതലാളി ആ ബന്ധത്തെ ആദ്യം ശക്തമായി എതിര്‍ക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഇനിമുതല്‍ അമ്മിണി ഒഴികെ ബാക്കിയുള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകളെയും ഓള്‍ ഇന്ത്യന്‍സ് ആര്‍ മൈ ബ്രദേഴ്സ് ആന്‍ഡ്‌ "യുവര്‍ സിസ്റ്റേഴ്സ്" എന്ന കണ്ണോടെ മാത്രമേ താന്‍ നോക്കിക്കാണൂ എന്നുള്ള ഡാഷനോവയുടെ ഉറപ്പിന്‍മേല്‍ അമ്മാവന്‍ കീഴടങ്ങുന്നു. തന്റെ പ്രണയം അമ്മിണിയോടു തുറന്നു പറയാന്‍ പോകുന്ന വേളയില് ആ നിമിഷത്തില് അമ്മിണി കൂത്താട്ടുകുളം ജങ്ക്ഷനില്‍ ചാപ്ലി ബിജു എന്ന ഗുണ്ടാത്തലവന്‍റെ പെട്ടി ഓട്ടോ ഇടിച്ചു മരിച്ചു പോകുന്നു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഒരു കല്യാണം കൂടാന്‍ കൂത്താട്ടുകുളത്ത് എത്തുന്ന ഡാഷനോവ അറിയുന്നു കിളിമാനൂര്‍ കൊട്ടരത്തിലെ കിരീടവും ചെങ്കോലും അടിച്ചുമാറ്റാന്‍ ചാപ്ലി ബിജുവും കൂട്ടരും പ്ലാന്‍ ഇടുന്നെന്ന് .കരടി സൈമണ്‍ , ഓന്ത് ഗോപാലന്‍ , തീക്കൊള്ളി രാജപ്പന്‍ എന്നിവര്‍ക്ക്, യഥാക്രമം പറവൂര്‍ ശാന്ത, വടുതല വല്‍സല, കോതമംഗലം കുമാരി എന്നീ ടീനേജ് സുന്ദരികളെ ലൈന്‍ ആക്കി കൊടുക്കുന്നു ഡാഷനോവ. ഈ സുന്ദരികളുടെ വലയില്‍ വീഴുന്ന കാമുകന്മാരെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തിക്കൊണ്ട് ഡാഷനോവ ഒരു പാട്ട് പാടുന്നു. "ഓമന ചേച്ചി ഉമ്മ വെക്കുമ്പോള്‍ ഇഷ്ട നോവാണ് പ്രണയം"...
ശേഷമുള്ള ത്രസിപ്പിക്കുന്ന രംഗങ്ങള്‍ പറയാനോ കേള്‍ള്‍ക്കാനോ എനിക്കും നിങ്ങള്‍ക്കും ത്രാണി ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ശേഷം സ്ക്രീനില്‍,..!!!
ഈ ചിത്രത്തിന് വല്ല മുന്‍കാല ചിത്രങ്ങളുമായി സാമ്യം തോന്നുകയാണെങ്കില്‍ അത് തികച്ചും മനപ്പൂര്‍വം മാത്രം. ജീവിച്ചവരോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ ജീവിക്കാന്‍ പോകുന്നവരോ അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഇനി ജീവിക്കാന്‍ സാധ്യത ഇല്ലാത്തവരുമായി വല്ല സാദൃശ്യം തോന്നുകയാണെങ്കില്‍ അതും മനപ്പൂര്‍വം തന്നെ.
Subscribe to:
Posts (Atom)